Kryształowa dama

Pod skrzypiącą siwizną
Ukrywa zapieczętowane okna,
W witrażach
Jednym kolorem w blasku księżyca,
Tworzy dzieło
Jednej pory roku.
Z każdym oddechem
Przychodzi coraz trudniej
Walczyć jej ze słońcem.
Zakuta lodem twarz
Soplami mieni się korona,
W dłoni kryształowy miecz
Rydwanem wiejącego wiatru gna,
Przez grube kożuchy naszych cnót.

Popatrz w górę
Zamknij oczy.
Zobacz to co niewidzialne.
To Twoje wnętrze.

Więc jeśli znów myślisz
że swiat jest dla Ciebie zły.
Pomyśl że może być gorzej
bo nic gorszego się stać nie może
ponad to co udźwignie człowiek.

Na skrytej polanie w cieniu mglistych gór dzikich róż gąszcz,
Wszystkie bielą pokryte tylko jedna czerwienią świeci wciąż .
Przepojona miłością jest lecz pogrążona w smutku swym,
Bo co rano budzi się wsród kwiatów złych.
Złością i zawiścią karmią Ją, lecz ona trwa,
Ogarnia świat ciepłem swych ust , gorącem serca.
Miłość wielką ma potęgę i nie powstrzyma jej nikt,
Choćby najziemniejszy był , choćby kamień w piersi niósł.
Dziś polana ta kolorem czerwieni uczucia pokryta jest
I szczęściem duszy kwitnie wciąsz.
Oczy które odnajdą ten czarodziejski zakątek zostaną tam już
Z jedną z tych pięknych czerwonych róż.

Idąc ulicą spotkałam czas
Spojrzałam w jego stronę
Już wiedziałam co usłyszę od niego
Zalotnie uśmiechnęłam się
Bo wiem że on
Jak każdy mężczyzna lubi kobiety wesołe
Sojrzał się na Mnie jeszcze raz
Powiedział tak
Masz szczęście że jesteś taka a nie inna
Trochę dziwna
Lubisz się śmiać, tańczyć i płakać
Umiesz walczyć i w uporze trwać
Więc kobieto dam jeszcze tobie fory
Bądź zawsze taką jak do tej pory
Uśmiechniętą i szczęśliwą
Ale pamiętaj nadejdzie ta chwila
Znając Ciebie zrobisz to z wdziękiem
Najpierw opadną Tobie płatki
Później listki, a łodyga będzie się uginać
Tak dlugo jak będzie żywa
Później i na nią przyjdzie czas
Więc nie próbuj walczyć
I nie przeginaj
Bo nadszedł Twój czas

Snem zamglone opuszczam oczy
Ciemnością otulony , szalem nocy.
Ze wzgórz jawy spoglądam w dal.
Czy kolorowy będzie dziś bal?

Snem zamglone odfruwają myśli.
Coś czego pragnę, może mi się przyśni.
Radosnych uniesień odpływam rzeką.
Czy jest już blisko, czy jeszcze daleko?

Mój sen!

Brak mi twych słów,
co jak balsam koją.
Brak mi twych oczu
co są dla mnie ozdobą.

Oddechu brak.
-więc milczę w ciszy
Lecz nie wiem czy
Serce głos usłyszy?

Nie widzę nic
Prócz twego cienia,
nie słyszę ust także
Na do widzenia.

Mówisz półszeptem
słów twych nie słyszę.
Zamykam oczy szeroko,
by uchwycić...ciszę

miejsce to magiczne
czy całkiem zwyczajne
tutaj wyobraźnia
pracuje wydajniej

wszechobecna zieleń
upaja mnie sobą
każdym jej odcieniem
sycę swoje oko

szelest drobnych listków
konarów skrzypienie
muzyka natury
duszy ukojeniem

tam gdzie las, tam ptaki
podniebne marzenia
ich śpiew jak nieziemska
harmonia istnienia

wchodzę dalej, głębiej
kusi drzew potęga
otaczają zewsząd
mają mnie w swych rękach

a gdy w górę wzrokiem
po ich pniach się wspinam
myślę, to do Boga
wiedzie mnie drabina

pora na kolejny
krok wtajemniczenia
gdy zaczynam tańczyć
obraca się ziemia

las wiruje wokół
w szalonym galopie
to czas zapomnienia
proza życia potem

Zrozumieć siebie
To tak jakby
Zanurzyć się w głębi oceanu
Poczuć woń natury
I bezwstydnie podążać
Naprzeciw słońcu

Zrozumieć siebie
Wcale nie jest łatwo
Na przekór wszystkim
Brać z życia
To co najwspanialsze
Mieć marzenia
Jakiekolwiek one by nie były

Wieczorem z dźwiękiem wiatru
Staliśmy na łące
Ciemne, bezgwiezdne Niebo
Pływało nam nad głowami
Tak bardzo ujrzeć chciałam gwiazdy

Przytulając mnie do siebie
Zamknąłeś moje oczy
Ujrzałam masę gwiazd
A w tym była ona
Ta, która życzenie me spełnić chciała