W pięknej krainie
wśród lasów soczystej zieleni
tam gdzie woda
w blasku słońca się mieni,
gdzie zasypia czas
spotkałam czarodzieja.
Oczarował,słowami sprawił,
że w sercu wyrosła nadzieja.
Jego głos wpleciony w śpiew skowronka
lepszy,piękniejszy świat malował,
gdyby nie chłodny powiew wiatru
cały świat by zawirował.
W jego oczach
swe marzenia zobaczyłam,
lecz czy mogę po nie sięgnąć?

tatinku...kocham

W zaczarowanym twoim śnie
Widzę rozległy las i niewielką polanę
Wśród traw wysokich i purpurowych maków
Piękny motyl tańczy i olśniewa swym blaskiem
W rozproszonym uścisku promieni słońca
Niewielki zajączek w rozweseleniu biega
I wszystkim tym barwnym dźwiękom się oddaje
Subtelność motylich ruchów swą zwinnością i puchem wzbogaca
Rozdając swą magiczną siłę tak mocno do końca
Raz jedno, raz drugie w tanecznej euforii
Z utęsknieniem wciąż siebie wypatruje
I o ciepła dotyk swego tak czule prosi
A wkoło wszystko śpiewa, że na zawsze już tak zostanie
Na tej pięknej, nierzeczywistej polanie…

Zostań
muśnij usta nadzieją
tak jak dawniej...
o poranku
wycałuj łzy tęskniące
niech swoim ciężarem
rzęs
nie obezwładniają.

Zostań
źrenice rozpal
tak jak dawniej...
o poranku
czy pamiętasz jeszcze?
niech oczy na powrót
w głębi zanurzą
swą zmysłową czerń.

Zostań
przytuleniem szeptu
ukołysz
tak jak dawniej...
o zmierzchu
czy pamiętasz jeszcze?
rozgrzej
serce oszronione
i dłonią dłoń mą poprowadź
aż do świtu...

Zostań...

idę na oślep
rzucając za siebie balast dnia
z daleka już kłania się gęsty mrok
zaprasza do swego królestwa
wyciągając swe miliony rąk

wyszeptał szelestnie
witaj znów siostro
zatańcz jak zwykle
swój taniec wolności
z wiatrem wśród nas

zanuć z księżycem
tęsknoty pieśń
muśnij czułym dotykiem
samotne konary i liście

uśmiechaj się
czaruj
zaklinaj
chwytaj najciszej
pękający w głębi tajemnicy jęk

zapamiętaj woń marzeń na mchu
abyś wiedziała gdzie wrócić
znów zawirować szczęśliwa
bez pamięci
bez tchu

Tatinku pamiętam i kocham...

Niech zamilkną słowa,
tylko szept zostanie.
Kolory zabarwią ciszę
tęczą wielobarwną,
ona nam wystarczyć musi
na spragnionym niebie.
Dłonią musnę delikatnie,
by pierzaste chmury
roztoczyły aurę szczęścia.
To dla nas spadnie deszcz,
ciepło i beztrosko
spłynie po ciałach,
szemrząc że czekasz i ja czekać będę.
Kropla po kropli
wydrąży drogę naszym dłoniom,
by nie błądziły po omacku.
Szukaj mnie we wierszu,
na białym pergaminie-
-jestem tam...
Kawałkiem błękitu uśmiecham się do ciebie.

Tatinku tak mi Ciebie brakuje...

EPITAFIUM

Rodzisz się z krzykiem
ciekawy tego świata
jesteś jasnym promykiem
przy tobie mama i tata.

Nie wiesz co cię czeka
ważne przytulenie
życie to rwąca rzeka
zdarzenie za zdarzeniem.

Z oseska dorosły człowiek
pnie się ku szczytom
nikt nie wie i nie podpowie
kiedy kres życia -"finito".

Cały dorobek diabli wzięli
pod ciężką płytą leżysz
tłumy ludzi jak na karuzeli
walczą o spadek - nie wierzysz.

Morał wynika z powyższego
kochaj w życiu - nic więcej
szanuj siebie,szanuj drugiego
otwieraj swoje serce.


I..........
Na nagrobku zlote litery
nie miał nic, a był wielki
był sobą, do bólu szczery
za jego obecność - dzięki.

Tatinku kocham Cię...