Odszedłeś od nas lecz ciągle jesteś z nami.
Ogrzejmy więc ,nasze serca ciepłymi wspomnieniami .
Mijają lata, miesiące, doby
Lecz nie minie ból po stracie najbliższej osoby.
Jestem tu każdego dnia, ponieważ nie mogę zapalić Ci świeczki piszę tu na tej stronie bo wierzę, że Ty to w jakiś sposób odbierasz i wtedy czuję się tak jakbym była choć przez chwilkę z Tobą.
Wczoraj było już po północy ale musiałam choć słówko napisać.

Gdzie byś nie wędrował,
w słońcu czy we mgle,
gdzie byś nie żeglował
zapamiętaj że,
nie uciekniesz już mi
nawet w porze snu,
bo ja z całych sił
wciąż czekam tu..

Spoczywaj w pokoju

Ty przecież gdzieś być musisz .Musisz gdzieś być.
Gdzieś daleko się teraz uśmiechasz.
A może tu – blisko. Ty przecież gdzieś być musisz.
Musisz gdzieś być. Istniejesz na pewno.
Choć może za górą niejedną, za niejedną rzeką.
Ale istniejesz, na pewno. Głęboko w to wierzę.
Ta wiara dodaje mi sił.
Ty musisz przecież wiedzieć co znaczy dzisiejsza data, ja to wiem, Ty jesteś z nami i pamiętasz o nas każdego dnia.

Nieuchronnie mijają rzeczy i zdarzenia,
odchodzą chwile, doby... lecz coś się nie zmienia,
czegoś nie da się zgubić.
Coś trwa, coś zostaje.
Gdzieś w głębi duszy, cicho gra malutki grajek
najpiękniejszą muzykę, najcudniejsze scherza,
co łączą się i płyną falą, rytmem serca.
I już w nas pozostają duchowym przesłaniem
łagodnie bratającym trwanie i mijanie.
Nieuchronność omija, co chcemy ocalić,
wystarczy ciepłą iskrę pod sercem zapalić,
by rosły w nas i trwały ulotne wrażenia
drogowskazy pamięci najmilsze - wspomnienia.
Pozostaniesz w moim sercu do konca moich dni.....

Księga życia ...

Gdy na świat przychodzisz
otwiera się księga
Twojego imienia,
pierwsza pusta kartka
otrzymuje datę
nowego istnienia.
Kolejne ich strony
los sam opisuje,
aż czas przychodzi
gdy pióro przejmujesz.
Zapisujesz starannie
swe chwile radości,
rozmazanym drukiem
te gorsze ... ze złości ...
Na jednej ze stron
płatek róży widnieje,
to znak miłości
co daje nadzieje.
Kilkanaście stronic dalej
łza zasuszona,
wielka chwila goryczy
bo duma zraniona.
Pamiętać jednak musisz
że z księgi Twej życia,
strony nie wyrzucisz ...
nie można też zacząć
pisać jej od nowa
bo tylko jedną
otrzymujesz od Boga.
Tak mi Ciebie brak....

Pamiętajmy o tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili.
I chociaż dzisiaj ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o nich, niech żyją w pamięci,
będziemy bogatsi o ich obcowanie.
A nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
kiedy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Może, gdy w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas, ze swoich zaświatów.
Natchną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy im znicze, by uczcić spotkanie.
Nie wiemy, co dla nich będzie to znaczyło,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy oni z nami wśród żywych bywali.
Powrócą do nas radości z nimi
i więź pogłębi z tymi co zostali.

Gdy się rodziłeś
świat się weselił,
słoneczko grzało,
Pan Bóg się cieszył.
Żyłeś dobrocią,
pogodą ducha.
Pomoc dawałeś
dla swego druha.
Lecz gdy umarłeś,
świat się zasmucił.
Nie mógł uwierzyć,
że już nie wrócisz.
Nie mógł uwierzyć,
że Cię już nie ma,
że pozostały
tylko wspomnienia...