Księga życia ...

Gdy na świat przychodzisz
otwiera się księga
Twojego imienia,
pierwsza pusta kartka
otrzymuje datę
nowego istnienia.
Kolejne ich strony
los sam opisuje,
aż czas przychodzi
gdy pióro przejmujesz.
Zapisujesz starannie
swe chwile radości,
rozmazanym drukiem
te gorsze ... ze złości ...
Na jednej ze stron
płatek róży widnieje,
to znak miłości
co daje nadzieje.
Kilkanaście stronic dalej
łza zasuszona,
wielka chwila goryczy
bo duma zraniona.
Pamiętać jednak musisz
że z księgi Twej życia,
strony nie wyrzucisz ...
nie można też zacząć
pisać jej od nowa
bo tylko jedną
otrzymujesz od Boga.
Tak mi Ciebie brak....

Pamiętajmy o tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili.
I chociaż dzisiaj ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o nich, niech żyją w pamięci,
będziemy bogatsi o ich obcowanie.
A nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
kiedy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Może, gdy w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas, ze swoich zaświatów.
Natchną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy im znicze, by uczcić spotkanie.
Nie wiemy, co dla nich będzie to znaczyło,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy oni z nami wśród żywych bywali.
Powrócą do nas radości z nimi
i więź pogłębi z tymi co zostali.

Gdy się rodziłeś
świat się weselił,
słoneczko grzało,
Pan Bóg się cieszył.
Żyłeś dobrocią,
pogodą ducha.
Pomoc dawałeś
dla swego druha.
Lecz gdy umarłeś,
świat się zasmucił.
Nie mógł uwierzyć,
że już nie wrócisz.
Nie mógł uwierzyć,
że Cię już nie ma,
że pozostały
tylko wspomnienia...

...serce pęka, oczy są suche-brakuje w nich łez...
Dusza się rwie do ciepłych rąk, uśmiechu...
chce czekać na powrót, przytulić,
patrzeć długo w kochane oczy, słuchać, mówić...
Tylko cisza została, ta okrutna pustka…

Nie ma już gniewu
Wyczerpał się.
Nie ma już strachu
Oswoił się.
Nie ma już łez
Zabrakło ich.
Nie ma już cierpienia
Zatraciło się w marzeniach.
Nie ma już melodii
Ugrzęzła w gardle.
Nie ma już słów
Zapadły się w przepaść.
Nie ma już słońca
Wyblakło na niebie.
Nie ma już Ciebie
Reszta nie ma znaczenia...

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Bez Ciebie jesteśmy smutkiem,
szarym cieniem na ścianie ,
łzą na policzku, płaczem...
Bez Ciebie milknie śmiech,
słowa tracą swój sens...
Bez Ciebie tracimy siły,
samotność krąży we krwi ,
tęsknota jak powietrze
jest wszędzie...
Bez Ciebie uciekamy wciąż ,
radość zamknęła drzwi
Bez Ciebie jesteśmy pustką...
Dzisiaj jest ,,Dzień ojca" , dlatego wiem , że w tym dniu w sposób szczególny jesteś z nami.

Największym skarbem człowieka,
jest Jego pamięć.
Przechowujemy w niej
urocze chwile życia
najdroższe serca,
tajemne sekrety,
najcenniejsze słowa,
gesty, czyjeś oczy,
czyjeś łzy...
Były naszego życia ozdobą,
niestety żadnego już
nie możemy zabrać ze sobą....

List do Boga
Lat trzydzieści to za mało na śmierć,
to za mało, by odejść daleko .
Lat trzydzieści - co to w sumie jest?
Mało, by popłynąć śmierci rzeką.

Lat trzydzieści to za mało na ból,
to za mało, by znosić cierpienia ,
by wpaść w szpony wiecznego snu,
by doświadczać Twojego zbawienia.

Lat trzydzieści to za mało jest ,
na światło gdzieś w końcu tunelu,
na zatracenie w morskich falach i na życia kres ,
i na strach, mój Zbawicielu.

Lat trzydzieści to za mało na łzy ,
to za mało na smutek jest ,
lat trzydzieści
- zrozum Boże, że
to za mało na taką śmierć....