„Dlaczego jeden kwiat spokojnie ginie
Gdy drugi się w słońcu pieści
Dlaczego dla jednych jest szczęścia tyle
Dla drugich zaś tyle boleści”

Życie moje odmieniłeś...
Każdą chwilę w szczęcie napełniłeś...
Bez Ciebie nic już nie jest tak samo...
Bez Ciebie życie straciło blask...
Bez Ciebie smutno wygląda świat...
Jedyne, co mnie pociesza...
To, to że nie dosięgnie Cie już...
Żadne cierpienie ani ból…

Choć mi smutno...
Nie tracę nadziei...,
Że rozłąka przeminie jak sen...,
Że nadejdzie taki dzień...,
Że znów spotkamy się...
Byłeś...
Jesteś...
Będziesz...

Dla bliskich swoich
Byłeś wodą gaszącą.
Byłeś pragnieniem.
Byłeś życiem.
Byłeś tchnieniem.
Byłeś Ich cieniem.
Byłeś marzeniem.
Teraz jesteś
Cudownym
Wspomnieniem.
Pamiętamy…

Wokół mojej głowy myśli tysiące,
kto zdoła uleczyć me serce krwawiące?!
Serce krwawiące, złudne nadzieje to
wszystko teraz we mnie się dzieje...
Nie mogę zapomnieć o tym co było,
to wszystko brutalnie się zakończyło.
Me serce pękło, zostały wspomnienia,
w gruzy popadły wszystkie marzenia.
Wszystko, co było stało się niczym,
każde pragnienie dziś we mnie krzyczy.
Czy to się stać musiało? Dzisiaj cierpi całe moje ciało.
Me oczy zapłakane, czy kiedyś płakać przestanę?

Lubię Noc, bo tylko Ona rozumie
Moje uczucia.
A Księżyc zawsze słucha
Księżyc...
Gdy tak delikatnie siada wśród chmur
Powoli zabiera ze sobą mój ból...

Lubię, bo z Nią czuję się bezpiecznie
Jak w ramionach Anioła.
A gwiazdy błyszczą oczyma
Gwiazdy...
Gdy świecą lekko z uczuciem
Dla bliskich zmarłych piosenki nucę...

Lubię, bo wtedy jestem tylko ja
I moje myśli.
A wysoko nade mną Bóg
Bóg...
Pytam Go, czemu zabrał mi Ciebie
A On pociesza, że dobrze Ci tam w Niebie...
Tak bym chciała wiedzieć, czy jesteś w tym drugim życiu szczęśliwy ? Pewnie wtedy byłoby mi choć troszkę lżej.

Gesty dobroci
są jak letnie
kwiaty wsunięte
między kartki książki,
uczucia z nimi związane
ożywają nawet
po latach.
Dlatego tak serdecznie
wspominamy Dobrych,
Kochanych Ludzi.
Zawsze pozostaniesz z nami...

Bóg chciał...stało się...
choć żal serce rwie...
to On nadał kurs do nieba Tobie…
nie chciał być sam...
potrzebował Cię tam...
tylko czemu już dziś,
powiedz Boże nam...
Był nam tu potrzebny, miał tyle planów do zrealizowania. Boże, przecież Ty ukochałeś wszystkich ludzi ,więc dlaczego pozwalasz dzwigać nam krzyże, których czasami nie można udzwignąć?

**...bo życie jest
ironią losu.....
ciągle z nas kpi
drogi tak splata
by więcej było...
splątanych dni...
by sen przemieniał
się w koszmar.....
by po przebudzeniu
zmieniał się w....
tęsknoty dni......
by szczęście wciąż
nam uciekało......
życie z nas właśnie
tak boleśnie drwi…
Nigdy tego nie zrozumiem i nigdy sie z tym nie pogodzę. To takie niesprawiedliwe, Ty przecież tak chciałeś żyć. Kochałeś ludzi, żyłeś problemami innych. Boże, dlaczego tak sie stalo?

SPOCZYWAJ W POKOJU BRACISZKU