Jak kiedyś umrę i pójdę do Pana Boga, to zapytam Go dlaczego zabrał mojego ukochanego Aniołka, skoro ma już tylu aniołków w niebie. On tak bardzo potrzebny mi jest tu na ziemi, bo życie bez Niego jest takie smutne.

Czas nie goi ran,
przyzwyczaja nas tylko do życia z bólem...
A wiosna? Boli jeszcze bardziej,
bo nie cieszy już tak jak kiedyś,
bo w życiu jest puste miejsce,
którego już nigdy nic nie zapełni. Trzeba mieć tylko nadzieję,
że kiedyś wspomnienia nie będą bolały,
ale sprawiały radość...

,,..Smutek wykuwa piękne treści
i łzy jak perły w sercu skrywa,
a dusza marzy wśród boleści
wśród czarnych kwiatów nieszczęśliwa..."

,,Śpij - zamknij oczka - śnij,
a ja będę Twym aniołem,
Twą radością, smutkiem, żalem.
Będę gwiazdką na Twym niebie.
Będę zawsze blisko Ciebie.,,

,,Rozpacz jest czarna, jak mrok.
Miłość czerwona jak z malin sok.
Smutek niebieski tak, jak obłoki.
Nadzieja zielona, jak górskie potoki.
Język kolorów - do duszy wrota.
A jaki kolor ma tęsknota? ``
Tak bardzo tęsknię za Tobą...

Agnieszka Osiecka
Jeżeli jest

Na naszą słabość i biedę,
niemotę serc i dusz.
Na to, że nas nie zabiorą
do lepszych gór i mórz.
Na czarnych myśli tłok,
na oczy pełne łez
lekarstwem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli jest możliwa.

Na ludzką podłość i małość,
na oschły Boży chłód.
Na to, że nic się nie stało,
a zdarzyć miał się cud.
Na szary mysi strach,
bliźniego wrogi gest,
ratunkiem miłość bywa.
Jeżeli miłość jest,
jeżeli jest możliwa....

Jak to wszystko Panie wymyśliłeś,
Jak misternie wszystko postwarzałeś,
Jedną tylko sprawę zaniedbałeś,
Tylko o tym Panie zapomniałeś.
Gdzie telefon dla nas jest do nieba,
Gdzie ten numer żeby z bratem porozmawiać?
Żebym mogła mu przypomnieć co dzień
Że na siebie w niebie ma uważać.
Żebym mogła chociaż raz zadzwonić
I upewnić się czy jest szczęśliwy,
Czy na pewno biega po ogrodach,
Czy na pewno złote jabłka zrywa.
Gdzie ten numer jest do nieba dobry Panie?
I w kolejce bym czekała bez szemrania,
Żeby tylko móc usłyszeć z tamtej strony,
Już niedługo siostra, do spotkania.

ODSZEDŁEŚ !

Wielka pustka
I ból wielki
W sercu mi pozostał.
Jak mam teraz
W tej rozpaczy
Życiu memu sprostać?
Żal rozrywa moją duszę!
A żyć trzeba!
I Żyć musze!
Lecz pogodzić się
Z tym trudno,
Gdy wokoło szaro,
Smutno, wieje pustką…
Łzę ocieram
W samotności,
W przygnębieniu.
Panie! Pomóż mi!
Pomóż !