..." Może Cię swoim bólem
w zimnej ziemi otulę.
Może Cię jasną nadzieją
myśli moje ogrzeją.

Tylko bezradne ręce,
nie mogą uczynić
nic więcej "...

Śpij...
Ja dziś będę czuwać.
Będę tkała szal z marzeń
i ciebie otulać.
Zdejmę z nieba gwiazdy
na ciepłe posłanie.
Baśniowymi tęczami
wyścielę dłonie wyczerpane.
Przytulę do twej twarzy
marzenia spełnione.
Oczy ucałuję
bursztynu kolorem.
I będę obok.
I będę, gdy zechcesz.
Śpij...
Jestem...

Czasem odchodzą nasze anioły,
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz.

Czasem na chwilę gaśnie słońce ,
Duszę wypełnia gęsty mrok ,
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok .

Czasem odchodzą dobrzy ludzie,
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga,
Czemu odchodzą przyjaciele .

Lecz oni ciągle przecież żywi,
Nadal wytrwale są wśród nas .
Ich dusze przy nas pozostały ,
Tylko ich ciała zabrał czas...

Są miejsca, które do końca pozostaną
źródłem łez.
Zbyt ważne, aby można było
wytrzeć je z pamięci.
Zbyt potrzebne, aby nie wracać do nich
przynajmniej od czasu do czasu,
żeby po raz kolejny
odnaleźć wiarę w niemożliwe.
Tak bardzo konieczne, że wraca się do nich nawet z daleka.
Są ludzie spotkani przypadkowo w drodze
dzięki którym życie
przestało być przypadkowe.
Którzy potrafili szarą codzienność
przemienić w szczęście.
Którzy odeszli z czasu,
ale pozostali w marzeniach.
Którzy obudzili nadzieję.

ks.W.Buryła

To co dał nam świat, niespodzianie zabrał los ,
dobre chwile skradł niosąc w zamian bagaż
zwykłych trosk .
To co dał nam świat ,to odeszło z biegiem lat,
cóż wart jest dziś niewczesny żal,
że los wziął to ,co dał. (Krzysztof Krawczyk)

MOTYLE

Były tu ciche, niewinne,
piękne w swej skromności,
pełne miłości.

Były tu między nami,
urokiem oplecione,
czasem roztargnione.

Były tu
nasze jedyne,
ciepłe chwile.

Teraz tylko w nas
są bladym wspomnieniem,
smutkiem, deszczem, uczucia cieniem.

...a ja chciałabym być kroplą deszczu
Tańczącą po ciemnym niebie
Taką malutką szarą kropelką
Byłabym bliżej Ciebie...

Są róże czarne, róże wieczne,
nigdy bowiem nie przekwitają.
Ich kolce są ostre,
a płatki ogromne i postrzępione.
Te dziwne róże kwitną w ludzkich sercach.
To czarne róże smutku.

Ujęłam w dłonie
Białą, śliczną różę
Upojona jej wonią
Syciłam widokiem oczy
Pieściłam płatków skronie
Czując piętno błogiej niemocy
Nie mam już róży
A wiatr zdmuchnął ostatni po niej pyłek
Szczęście podziela los kwiatów
Jest piękne i trwa bezlitośnie krótko .....