Aniołkowe Mamy
Po szklistych oczach je poznasz,
po chwiejnym glosie
po marzeniach w pył obróconych,
sercu na pół złamanym
i ramionach rozpaczliwie pustych
po kołysankach nigdy nie wyśpiewanych,
po nocach nieprzespanych,
po imionach nie nadanych
i łzach w ukryciu wylanych
po smutku lepiej lub gorzej skrywanym
po tym wszystkim poznasz aniołkowe Mamy

Niebo
Tak bliskie i tak dalekie
Pełne nadziei
Panie
Moja miłość jest wielka
Tęsknota co dławi
Ból co podcina skrzydła
I to pragnienie
By tulić go w ramionach….

"Bose aniołki siedza na chmurkach,
A kazdy lekko jak piórko fruwa
I każdy czuwa, cichutko czuwa
Nad tatą, który płakać nie umie, nad siostrą, która nic nie rozumie,
Nad dziadkiem, babcią smutną czasami i swoją mamą -osnutą łzami
I każdy woła cicho z daleka: mamo już nie płacz, mamo ja czekam..."

If I can have you only in my dreams, i want to sleep forever.....

(*)(*)(*)

Deszczu krople na oknie
Jak łzy na matczynej twarzy
A ona ciągle nie umie
o Synku swoim przestać marzyć
Patrze na deszcz, na ulicę,
na samochody i ludzi
I tak by chciała bardzo
ze snu swojego Synka zbudzić.
KOCHAM CIĘ NAD ŻYCIE KROPELKO..TAK BARDZO TĘSKNIE.[*][*][*]

„Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn, winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec. Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały, i rozpocząć odbudowę.”

Paulo Coelho

Tak trudno po tym wszystkim przejść
do codzienności, jeść, spać, pracować i uśmiechać się do kwiatów,
gdy niespodzianie przysiądzie na nich motyl.
To okrutne, że życie toczy się dalej, tak prosto i zwyczajnie, wtedy gdy my spadamy w przepaść po omacku tylko łapiąc się wiary i nadziei.
Tak próbujemy odbudować nasz świat, ale życie już nigdy nie będzie zwyczajne.Wraz ze śmiercią dziecka, bliskich wszystko wokół nabiera innego wymiaru.

I ta wszechobecna tęsknota...niech rozjaśni ją światło i modlitwa.