Już się bramy otworzyły
I Niebiosa rozstąpiły
Aby przyjąć duszyczkę małą
Taką czystą, taką białą,
Co w tym ziemskim życia dole
Zostawiła tych to dwoje.
Matuś – miła co powiła
Swego łona użyczyła,
Tatko - luby,
Który nie chciał Jego zguby
Tak ta dwójka dziś rozpacza
Na cóż była cała praca,
Bo odeszła ta duszyczka,
Która była jak różyczka
Mała, słodka i niewinna.
Teraz będzie matuś inna
Pieścić, tulić i przebierać.
Czyż nie mogła, ta ubierać!
Co dziś płacze, tęskni szlocha
I Aniołka chce ukochać.
Czy zastąpi inne dziecię
Miejsce Tego, w tym to świecie?
Już nie będzie takie same,
Takie, piękne, ukochane
Jak Eryczek mój malutki,
Co w Niebiosa zabrał smutki.
On już nie zna bólu, męki,
Całej ziemskiej tej udręki
Z którą żyją dziś rodzice,
Ocierając z łez swe lice.
Daj mi Panie znak choć mały,
Że Eryczek Nasz kochany
Jest szczęśliwy i radosny,
Że nie zazna żadnej troski.
I przy boku Twoim Panie
Będzie czekał na spotkanie.
Z tą rodziną, która kocha
I za dzieckiem nadal szlocha!

Usmiecham sie do Ciebie Anioleczku i posyłam tysiac buziaczkow

Serce tak tęskni, a dusza woła,
twego powrotu tak mocno pragnie,
lecz taki świat ten, że nic nie zdoła
przywrócić życia gwieździe co spadnie.
Gwiazdą mi byłeś co błysła w mroku
i rozjaśniła życie na chwilę.
Lecz mimo moich łez wielkich potoku,
zgasłeś tak szybko jak gasną motyle.
One nim świat ten poznać zdołają,
cudów tak pełen i barw tęczy całej.
Odchodzą w pustkę bo duszy nie mają
nic nie zostaje prócz powłoki małej.
Ty duszę miałeś i wiem na pewno,
że życie wieczne twym jest udziałem.
Pociechą dla mnie jest tylko jedno,
że się spotkamy i to niebawem.
Dla ciebie chwila minie zaledwie,
czasu nie liczą ci co są w niebie.
A ja tu wolno odliczać będę,
drogę co zawsze wiedzie do ciebie.
Godziny w doby, tygodnie, lata,
będą przechodzić jak chmury po niebie.
A ja szczęśliwa, bo wiesz kochanie,
Ja coraz bliżej będę już ciebie.

Śpij Aniołeczku i opiekuj się swoją rodziną [*][*][*][*][*][*][*]

Matka kocha swoje dziecko,
czuje radość gdy jest zdrowe.
Gdy odchodzi, traci wiarę,
że radości przyjdą nowe.
Niepojęte są wyroki,
niepojęte drogi Pana.
Chciałam dziecko mieć przy sobie,
teraz jestem całkiem sama.
Sama w żalu tak ogromnym,
nie rozumie nikt co czuję.
Trudno iść przez życie całe,
kiedy serce się buntuje.
Czy nadejdzie kiedyś pokój,
kiedy spojrzę w przód bez strachu?
Zawsze już tak będzie chyba,
aż miękkiego zaznam piachu.
Obok mego spocznę dziecka,
duszą będę już daleko.
Tam gdzie szczęście, radość wielka,
tam gdzie czeka moje dziecko.
KOCHAM CIĘ ANIOŁECZKU I TAK BARDZO TĘSKNIE...[*][*][*][*][*][*]

Jaśniuteńkie światełeczko Pamięci do samego Nieba dla Ciebie Maleńki od cioci Madzi Spij spokojnie Aniołeczku

Tak bym chciała Cię przytulić!
Mój Aniele w szklanej kuli...
Śniegiem z gwiazdek przyprószony,
W całun śmierci otulony...
Tak pragnęłabym Cię pieścić!
Cały świat Twój w dłoniach zmieścić...
Lecz mi tęsknić tylko wolno,
Pieśń mą śpiewać, niepokorną...
Tak bym chciała, moje Serce,
W Twe maleńkie złożyć ręce
Zdroje życia, barwy tęcze...
Z pięknem świata Cię zaręczyć!
Tak pragnęłabym Cię dotknąć,
W otchłań strącić mą samotność!
Lecz Tyś Perłą jest w muszelce...
Ktoś Cię zamknął w łzy kropelce...
W wirujących płatkach, gwiazdach,
W bielusieńkich chmurnych miastach...
Ktoś Cię zaklął w szklanej kuli,
Bym nie mogła Cię utulić...

Sześć miesiące życia bez Ciebie
łzy przyjacielem moim się stały
Sześć miesiące pobytu w niebie
Świat nagle runął poszarzał cały
Smutek boleśnie odcisnął swe piętno
kluczem otwiera sączące się rany
Tak bardzo doskwiera ta obojętność
brak przyjaciela i zrozumienia
Syneczku Kochany
czekam na dzień gdy się spotkamy!

Dał nam Bóg Ciebie i zabrał do siebie byś aniołkiem dla Twych rodziców był w niebie Spij spokojnie Maleńki Posylam swiatełko pamieci prosto do Ciebie