*****

Zdarza się, że Anioły schodzą na ziemię...
.
Zasypiają
by otworzyć oczy przy Mamie

Potem dorastają urocze, pogodne...
Mało kto dostrzega ich skrzydła...
A mimo to zdobywają serca uśmiechem...
I skromnością...
Niczego nieświadome znów zasypiają...
I budzą się w niebie, tak po prostu...

*****

Teraz niebo jest Twoim domem
Davidku

*******
Życie to podróż w nieznane
rodzimy się,
rozwijamy żagle, płyniemy
i wciąż się nam wydaje
że zbyt mało od losu dostajemy
Kochamy, cierpimy,
walczymy o lepsze jutro
czasem po prostu na próżno
Najokrutniejszym bólem
jest stracić kogoś na zawsze
przywyknąć do Jego nieobecności
poddać się swej bezradności
nie móc uciec od bezsilności
Niestety nie da się zapobiec temu
czego nie możemy przewidzieć
takie jest życie,
nieodgadnione,
tajemnicze zbyt kruche
Odeszli nagle ludzie
Ci KTÓRYM KOCHAMY
A pozostali
zadają wciąż to samo pytanie
"DLACZEGO ?"

*******
Wieczne odpoczywanie...
*******

***

Bądź światłem,
co prowadzi.
Bądź lekarstwem,
co ból zgładzi.
Bądź pocieszeniem
w cierpieniu.
Bądź ciszą w milczeniu.
Bądź łzą we wzruszeniu.
Bądź pamięcią
we wspomnieniu.
Po prostu bądź
Bożym Dzieckiem światłości,
Dając Rodzinie iskierkę:
wiary, nadziei i miłości.

***

Z myślą o Panu....
Z modlitwą za Pana....

Jan Kasprowicz
Śiądż na kamieniu,który się odłamał
Z odwiecznych skał,
I przez potoku odwieczny szum
Rozmawiaj z Bogiem.
Wiem: nie odgadniesz Jego tajemnicy,
Ale usłyszysz z daleka
Tajemnic pełne westchnienie,
Którym On,wielki,miłosierny Pan,
Twym towarzyszy losom.
I zasłuchany w ten odwieczny szum
Potoku,mknącego z dalekich,
Poza światami skrytych gór,
Nie troszcz o swoje się jutro,
Albowiem nić jego przędzie
Na niewidzialnej kądzieli
Bóg.
[...] Twym czynem
Siąść na kamieniu,który się odłamał
Z odwiecznych skał,
I przez potoku odwieczny szum
Rozmawiać z Bogiem,
I ludziom krzyczącym i gniewnym
Nosić orędzie wieczności ,
Pełne dalekich,tajemniczych westchnień,
Którymi wielki, miłosierny Pan
W dal towarzyszy ich losom .

***

Często bywa,
że stajemy w obliczu prawd,
dla których
brakuje słów.

****

Wieczne odpoczywanie ....

***************************
*Byles*
*Jestes*
*Bedzesz*
*Na zawsze nasz i Boga **
***************************

*****

W głęboki spokój, niebiańską ciszę
Dusza się Twoja zatapia powoli
Tam,
gdzie już ludzkich głosów nie usłyszysz
Gdzie nic nie dręczy i nic nie boli.

*****
Wieczne odpoczywanie Davidku

.

****

Wszystko na świecie prędko przeminie,
Płomienie zgasną, woda przepłynie,
Przeminie radość i to, co boli,
Czasy nieszczęścia i czasy niedoli.
Minęło szczęście, przeszło cierpienie,
A pozostało tylko wspomnienie.

****

Dla Ciebei Dawidku (***)

SCHNĄCA LIMBA
U stóp mych dzika przepaść. W ciemnym niebie blady
świeci księżyc, podobny wodnej białej lilii,
co kielich swój nad ciemne głębiny wychyli.
Cicho - grzmot słychać tylko huczącej kaskady.

Nad nurtem jej ze skalnej wyrosła posady
limba: zżółkło konary smutno na dół chyli,
czując, że dłużej walczyć na próżno się sili
i runie - wicher szumi jej hymny zagłady.

Nie ona jedna toczy tę walkę bolesną:
są ludzie i narody całe na przedwczesną
śmierć skazane, przez losów okrutne przekleństwo - -

i czyż warto jest walczyć nie wierząc w zwycięstwo?
I czyż warci są życia, którym brak doń siły?
I cóż z tych łez wylanych na słabych mogiły?...
K.P.-Tetmajer