Jeszcze kilkadziesiąt lat temu śmierć była niejako naturalnie częścią życia. Ludzie, zwłaszcza na wsiach, ale także w miastach żyli i umierali w swoich domach, często w otoczeniu Najbliższych. Oznaczało to, że fakt śmierci kogoś bliskiego był całkiem jawny, także wobec dzieci, które uczestniczyły w obrzędzie ostatniego pożegnania. To ułatwiało też funkcjonowanie członków danej rodziny w społeczności, w najbliższym otoczeniu. Wiadomo było kto umarł i gdzie - dlatego w dużej mierze udawało się uniknąć niezręcznych sytuacji, słów czy żartów wobec członków osieroconej rodziny.

O tym, jak uciążliwe potrafią być wysokie temperatury nie trzeba chyba nikogo przekonywać. W naszej szerokości geograficznej występują one coraz częściej, zwłaszcza w okresie między majem a wrześniem. Apogeum upałów zazwyczaj przypada na miesiące zwane wakacyjnymi czyli w czerwcu, lipcu oraz sierpniu. Czymś więc naturalnym się wydaje w tym czasie zredukowanie warstw odzieży do niezbędnego minimum. Nie zawsze jednak jest to możliwe, bo też nie zawsze pozwalają na to okoliczności.

Śmierć ma w sobie coś mistycznego – to właśnie ten niepoznany element rozbudza wyobraźnię, ale również prowadzi do nieporozumień. Czasami bowiem pozwalamy, aby zwiodły nas nasze zmysły. Dzisiaj przyjrzymy się kilku często powtarzanym historiom związanym ze śmiercią oraz branżą pogrzebową, i rozstrzygniemy, czy są prawdziwe, czy fałszywe.