"Anioł pośpiesznie zbiera róże,
zbyt wcześnie opadłe
i na paciorkach je liczy...

Przepraszam,musze wnieść poprawke
do poprzedniego wierszyka.
gdzieś mi sie zgubiły RÓŻE

Stasia

"Anioł pośpiesznie zbiera
Zbyt wcześnie opadłe,
I na paciorkach je liczy...
Pochował wszystkie do dziwnego,
To malejącego,to rosnącego w oczach koszyka.
Wspiął się na palce,
Wzniósł sie lekko
I uleciał...
I znikł w niebiańskiej ciszy lazurowej"...

O Panie,napełnij Go ciszą,
Jak pole kwitnącym lnem.

Czym jest wspomnienie?
radością,tęsknotą,
smutkiem,pragnieniem.
żalem .i błaganiem .....
a my Ciebie wspominamy i wspominać będziemy.....
Z pamięcią o Tobie Braciszku (*)(*)(*)

"...Lecz rozstania przychodzą nagle i tak sobie
Jeżeli Bóg rozdzieli to potem pojedna
Najdłuższe to rozstanie, po którym się żyje
Jakby serce pękło i nic się nie stało..."
ks.J.Twardowski
Spokój Twej Duszy (*)(*)(*)

"Rozciągnął sie biały świt
Nad czarnym,rozdartym polem..
...I zakwitło makiem,kąkolem,
Ostróżką,bratkiem i bławatkiem,
Motyle zadrgały niziutko...
Jaskry i kłosy stały jak blask jasnowłosy.
A pole było nieruchome,
A wiatry po nim rozpedzone ,
niewidome...
Nie ,to nie wiatry,
To Nasze Anioły,
Wchodziły po ścieżce złotej
ku Niebiosom swoim".

Niech Twa Dusza,zatapia sie powoli
w głęboki spokój i niebiańską ciszę.

"Pomiędzy nami wciąż mieszkają
Ci, o których pamięć dbamy troskliwie.
I choć Ich nie ma – nie umierają.
Radośni, wielcy, wszystkim życzliwi - i tacy zostają”
Z pamięcią o Tobie Braciszku (*)(*)(*)

Jak żyć, gdy odejdzie połowa nas w nieskończoność?
Jak żyć, gdy budząc się rano, trafiamy w pustkę,
która mumifikuje za życia?
Jak żyć, gdy głód dotyku, słowa niezaspokojony?
Jak żyć, gdy wydaje się, iż umarło wszystko?
Oswajając samotność, uczymy się żyć na nowo.
Czas zabiera nam złość.
Czas zabiera nam siły.
Chce pokazać nam drogę do wieczności,
której my jeszcze nie chcemy.
Każda pora jest za wczesna na umieranie.
Jak żyć, by nie bolało?

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"W ciemności, obok siebie
będziecie leżeli...
I rozdzieli Was woda płynąca,
I rozdzielą Was róże i lilie,
I ścieżki przez pola uprawne,
I zapach fiołków z drugiego pokoju,
I ptak,co na swobodzie żył"

Niech połączy nas wszystkich
Wieczna pamięć
I wspomnienia...

Ich głos jest jak strumień leśny
Delikatnie śpiewa pieśni
Które tylko w głębi ciszy
Serce, a nie ucho słyszy .......
Spoczywaj w pokoju wiecznym(*)(*)(*)