**...bo życie jest
ironią losu.....
ciągle z nas kpi
drogi tak splata
by więcej było...
splątanych dni...
by sen przemieniał
się w koszmar.....
by po przebudzeniu
zmieniał się w....
tęsknoty dni......
by szczęście wciąż
nam uciekało......
życie z nas właśnie
tak boleśnie drwi…
Nigdy tego nie zrozumiem i nigdy sie z tym nie pogodzę. To takie niesprawiedliwe, Ty przecież tak chciałeś żyć. Kochałeś ludzi, żyłeś problemami innych. Boże, dlaczego tak sie stalo?

SPOCZYWAJ W POKOJU BRACISZKU

"Trzeba marzyć tak,
jakby się miało żyć całą wieczność.
I żyć tak,
jakby się miało umrzeć jutro."
Zawsze tak mówiłeś, jak byś wiedział, że coś złego się wydarzy. Boże, tyle bym dała żeby można było cofnąć ten czas.

,,Są miejsca,
gdzie śmierć oddycha.
Są dusze,
które do innych tęsknią.
Są wspomnienia,
które są jedyną osłodą.
Jest miłość,
która trwa,
choć w innych światach..."
SĄ SERCA ,W KRÓRYCH ZAWSZE BĘDZIESZ ŻYŁ.

Ci, co odchodzą,
wciąż z nami są.
I żyją sobie
obok nas.
Patrzą z miłością
na nasze dni
i czasem się śmieją
przez łzy.
Co tu jest jawą , co snem ?
Kto tu istnieje, kto nie?
Co tu jest prawdą, co nie?
Po której stronie jest sens?
Bo jeśli tam, po co jest
Ten nasz świat ?

Choć krotko trwało
wspólne przebywanie
w sercu i pamięci wielu
na zawsze pozostaniesz.

Na końcu tej drogi życia,
która ciągnie się bezlitośnie,
nie słychać już nic,
tylko cisza i pamięć
w sercach Tych , którzy kochają…

Teraz siedzę z Twym zdjęciem
i wspominam chwile byłe,
te radosne i codzienne,
smutne i szalone też.
Nawet nie wiesz jak mi smutno,
jak mi tęskno do tych dni.
Nigdy już nie będzie tak samo,
nigdy nie powrócisz Ty...
Chciałam wczoraj do Ciebie napisać, ale niestety nie udało mi sie. Myślami
byłam jednak przy Tobie jak zawsze.

I tak płyną dni...tygodnie...miesiące...i smutno i ciężko...I tylko ta jedna maleńka Istotka daje mi wiare w lepsze jutro...tylko dla niej żyć muszę...

Na progu życia los nieubłagany,
zabrał nam Ciebie Braciszku Kochany,
a nasze serca co dla Ciebie biły,
na zawsze będą za Tobą tęskniły.