Cmentarze zdobią pamięci pomniki
Pośród nich : zwykłe,
z marmuru, grobowce;
Jednak są takie bez kontaktu z nikim
Tam trudno chociaż jeden
płomień dostrzec!
Gdzieniegdzie z drewna
krzyże połamane
Albo w ostatnich przewrócone siłach,
Drążą sączącą zapomnienia ranę
Wciąż przypominają : tu jest mogiła!
Powstaną kiedyś tamtych
zmarłych dusze
Zapytają : czy je jeszcze pamiętasz,
Pamięci wrócą może choć okruszek
Droga na cmentarz już
nie będzie kręta.

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"Jest droga ,która wiedzie nas
Do celu,gdzie się kończy czas.
U boku Twego kroczyć chcę
I wołam;Boże prowadż mnie.
I chociaż przyjdzie iść przez mrok,
Twa Miłość wspiera każdy krok,
A światło ,które w dali lśni,
O Twej milości mówi mi."

Spoczywaj w pokoju***

Ciszą cmentarną ukołysani, z dala od życia i znoju, dobiwszy wreszcie cichej przystani, odpoczywają w pokoju
Pokój Twojej Duszy (*)(*)(*)

Płoną zniczy szeregi,
płoną świeczek tysiące,
powiewają płomyki,
zamyślone i drżące,
więc płomykiem jak dłonią,
dłonią ciepłą i jasną,
pozdrawiamy tych wszystkich,
których życie już zgasło.

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

W dniu Zaduszek,
W czas jesieni,
Odwiedzamy bliskich groby,
Zapalamy zasmuceni
Małe lampki - znak żałoby.

Światła cmentarz rozjaśniły,
Że aż łuna bije w dali,
Lecz i takie są mogiły,
Gdzie nikt lampki nie zapali.
(*)(*)(*)

"Jeszcze kiedyś wstanę
I gdzieś w podróż ruszę,
Nie wrócę nad ranem,
Bo już nic nie muszę.
Milutkie trzy słowa,
Jak miód na mą duszę,
Powtarzam od nowa,
Ze już nic nie muszę."

Spoczywaj w pokoju***

…Zapalam modlitwę
jak znicz czekając
aż, pofrunie do Nieba
rozświetli mrok
rozbłyśnie cudem
A ona płonie cicho
wśród opadłych liści
nieruchomych krzyży
niemych marmurów
czekając cierpliwie
na Zmartwychwstanie…

Spoczywaj w pokoju(*)(*)(*)

"Zamknąłem oczy...
Zaprószył je gwiezdny
roziskrzony pył...
Czas mnie otoczył,
Co dla mnie zegarem serca bił..."

Tysiące światełek Ci posyłam
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)