"Śnię często o Nieznanej...
Nigdy całkiem ta sama,
Ni całkiem zmieniona.
Ona mnie pojmuje
I goi me rany.
Serca mego ściany,dla Niej
jednej przeżrocze,
Zagadki zasłona dla Niej
jednej opada.
Gdy skroń ma spocona,
Ona jedna ją chłodzi,rosą łzy
wylanej.

Krucze,lniane czy złote
są Jej włosy wiotkie ?
Nie wiem.
Imię ? Pamietam,że dżwięczne
i słodkie,
Jak imiona najdroższych...
A głosu dalekiego,cichego pieszczota,
Ma dżwiek głosów kochanych. "

Na rozstaju dróg,stanął dobry Bóg.
On wskazał Ci drogę.

Nasze życie to wędrówka
Do niebieskich Ojca bram,
Gdzie na tronie czeka Pan.
On prowadzi nas w obłoku
W słupie ognia mocą lśni,
Czy otworzy szczęścia drzwi.
Spoczywaj w pokoju (*)(*)(*)

"O jakżeście daleko !
Przeminął mój wiek złoty,
Wiek radości !
Już wiosna pierwszych żalów odeszła,
Białej zimie ustąpic musiała,
Zimie ,co niesie smutek i zgryzoty.
O jakżeście daleko !
Taki jestem dziś samotny
i taki zrozpaczony,
Jak sierota przez wszystkich opuszczony.

O jakżescie daleko !
Pragnę już dziś tylko,
Aby słodka,cicha miłość Wasza,
Kładła mi na skronie
Swoje drobna dłonie. "

Spoczywaj w pokoju.

Ty, Boże, jesteś zawsze z nami
I uczysz kochać to, co jest.
Zapalasz miłość w naszych sercach,
Aby z jej światłem życie przejść.
(*)(*)(*)

"W ogrodzie dziwnym byłem...

Otworzyła sie furtka wąska...
...droga w ogródku tak dobrze mi znana
Oświetlona łagodnym blaskiem,
Który z rana w każdej kropelce
rosy,krzesze iskrę słońca.

Wodotrysk,tak jak dawniej,
Ciszę srebrną zmąca...
Nic się nie odmieniło :
Malutka altana kryta winem,
Ławeczka trzciną wyplatana
I stara osiczyna wiecznie sie skarżąca.
Róże drżą tak jak pierwej,
Lilie- tak jak pierwej wielkie,
dumne,
Za wietrem chylą się bez przerwy.
Zda się,każdego ptaka
zna już moja dusza. "

Aniołowie,prowadżcie Go
ku największej radości...

Bo ponad wszystko nadzieja w Bogu,
Którą pokładać w Nim chcę.
Bo ponad wszystko wiara i pokój,
Krzyż i dobro, i miłość też.
Spoczywaj w pokoju (*)(*)(*)