Widzę,jak
"Czerwony księżyc powstaje
zza chmury,
Wśród pląsających mgieł...łąka
zasypia dymiąc
I wietrzyk się błąka w zielonych
sitach,
Gdzie grają żab chóry.
Lilie się wodne stulają na fali,
Puszczyk na przestwór wypływa
w swej łodzi,
Szybując w mroku bez żagla i steru,
Jak dusza moja...wolna,
szczęśliwa,radosna. "

Ciszy i spokoju w Krainie Szczęścia

(*)(*)(*)

Powiedz mi,proszę jak Tam jest ?

"W około klomby,fontanny,cieniste aleje,
Tu kwieciste pagórki,kasztanowe
drzewa,
Krzewy róż - przecudnym cięte wzorem.
Górą płynący księżyc,biały blask rozlewa
Nad cichym letnim wieczorem.
Powstają białe cienie
I w blaskach księżyca harmonijnie
się srebrzą jak opal mieniony.
I wstaje zorza wilgotna,
Gasząc po kolei dżwięki nocy srebrzystej,
Ustaje ów taniec rytmiczny...
Zostaje tylko ogród pełen róż alei,
poprawny,śmieszny i śliczny . "

Jesteś Tam...a Twoi bliscy wciąż tęsknią i wspominają Cię

"Podróż sentymentalna"

"Ostatnie błyski rzuca słońce,
Wiatr nenufary muska drżące,
A śnieżnobiałe ich kielichy,
Na wodzie sie kołyszą cichej.
Pośród wierzbiny ponad stawem,
Błądzę samotny...
A ze mgły,co przykrywa gaje,
Jakieś olbrzymie widmo wstaje.
Wilgotna sie kołysze trzcina,
A białe widmo łkać zaczyna
głosem cyranek,
Co nad stawem skrzydłami biją.
Błądzę...
Tymczasem noc przybywa,
Ciemnośc zatapia złote słońce
I nenufarów liście drżace,
A śnieżnobiale ich kielichy,
Na wodzie usypiają cichej...
...a wraz z nimi
w tej aksamitnej ciszy.
dusza moja milknie... "

Tęsknią Ci co odeszli,
Tęsknią Ci co zostali.

(*)(*)(*)

"Wspomnienie,drżącymi barwy
się mieni,
Na horyzoncie z płomieni nadziei,
Po ktorych się tulipany i dalie
i jaskru kwiaty i lilie aromatyczne
Wiją w kontury mistyczne.
Wonie ich ciężkie,gorące
Chłonę zmysłami i duszą...
Duszą ,która pełną szczęśliwości
się staje . "

Pan światłem mój wzrok zapala,
bym drogę Doń odnalazł.

"Śnię często o Nieznanej...
Nigdy całkiem ta sama,
Ni całkiem zmieniona.
Ona mnie pojmuje
I goi me rany.
Serca mego ściany,dla Niej
jednej przeżrocze,
Zagadki zasłona dla Niej
jednej opada.
Gdy skroń ma spocona,
Ona jedna ją chłodzi,rosą łzy
wylanej.

Krucze,lniane czy złote
są Jej włosy wiotkie ?
Nie wiem.
Imię ? Pamietam,że dżwięczne
i słodkie,
Jak imiona najdroższych...
A głosu dalekiego,cichego pieszczota,
Ma dżwiek głosów kochanych. "

Na rozstaju dróg,stanął dobry Bóg.
On wskazał Ci drogę.