********
Pamiętam Marcinku

********* (*)

Jak biały kamień w głębi studni ciemnej,
Tak we mnie jedno czai się wspomnienie.
Nie walczę z nim i walczyć by daremno,
Bo w nim i radość moja, i cierpienie.
I chyba każdy, kto mi spojrzy w oczy,
Wyczytać musi je z ich smutnej treści.
I głębszym smutkiem twarz mu się zamroczy,
Niż gdyby słuchał samej opowieści.

Noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)
nigdy się z nim nie rozstaję
gdzie idę ty idziesz ze mną; cokolwiek robię samotnie
jest twoim dziełem, kochanie

i nie znam lęku

DLA CIEBIE moja pamięć ,modlitwa i światełka
niech lecą DO SAMEGO NIEBA

(*) WIECZNE, NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI - MARCINIE (*)

Moje serce kamienieje
jak twoja płyta nagrobna

ja - cała żałobna
wyciągam przed siebie
ręce ślepe
i nie wiem
czego się chwytać

a ty
z nieba pewnie spoglądasz
i...
patrzysz

jak żyjemy
bez ciebie

ale nie wszyscy synku...

Synek mój jesteś bardzo daleko,
pusto, pusto koło mnie,
serce krwawi i czeka,
ono nie umie zapomnieć.
Serce nigdy nie zapomni,
będzie boleć płakać i czekać,
i tak aż do spotkania.

ŚWIATEŁKA DO SAMEGO
NIEBA

(*) WIECZNA PAMIĘĆ I MODLITWA - MARCINIE (*)

Zabrał mi ciebie los,
Wraz z Tobą
odebrał wszystko co miałam,
wszystkie lata szczęścia
zabrał mi ciebie los,i teraz juz nie odda,
oczy wypełnił mi łzami
a serce bólem i tęsknotą.

Jest, czy się śni?
Już nawet nie wiem, noc, czy dzień
Ślady po tobie widzę wciąż
Choć tak się staram płakać mniej.

Tak mi tęskno, bez ciebie synku.
Gdybym znała drogę poszłabym do Ciebie,
ale drogi nie znam i droga daleka,
Ale wiem że,
na końcu tej drogi, TY na mnie będziesz czekał.

Dni moje szczęśliwe gdzieś się podziały,
jak cień zniknęły, jak wiatr rozwiały.

Miliony światełek do samego nieba