Jest noc bez gwiazd i księżyca
i dzień pochmurny bez słońca
jest przestrzeń pusta daleka
i droga kręta bez końca.

Jest dzień co deszczem płacze
noc długa nieprzespana
chwila znaczona cierpieniem
droga kamieniem usłana.

Jest dzień piękny jak wiosna
niebo utkane gwiazdami
miłość szczęśliwie spełniona
i radość skropiona łzami.

A wszystko to razem wzięte, czy,
w księdze losu jest wpisane ?
to nie możliwe
Wierzę, że tyko człowiek
dobrocią drugiego człowieka
odwrócić może nieszczęscie
i nic nie jest od wieków zaplanowane.
Splot złych zdarzeń,złych ludzi
na drodze ,odbiera dziecko i szczęście matki.
Zostaje ból którego udziwignąć się nie da.

Kocham Cię! Tęsknię! Wołam Cię do siebie!
świat cały Twoim nazywam imieniem!
Tyś jest mą wiarą na wysokim niebie,
Tyś jest mi całej ludzkości wcielenie

poprzez mgły i deszcz niech do
CIEBIE dotrze moje dzisiejsze światełko

W ich oczach jest tyle radośći,
ile w naszych smutku.
W ich uśmiechu tyle energii i optymizmu,
Ile u nas zwątpienia i ukrytych łez.
W ich słowach tyle radości i szczerości,
Ile w naszych strachu i przerażenia.
W ich dotyku tyle ciepła i magii,
Ile w naszych chłodu i czegoś z dramatu.
Kochac Ciebie chcę,kochac Ciebie muszę.
Bo nie kochać Ciebie,
To tak jakby diabłu sprzedać duszę.
Kocham Ciebie nawet kiedy Cię nie ma.
Bo uwież mi
....BEZ CIBIE ŻYCIE TAK BARDZO BOLI!!!!

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

ANIOŁECZKU - MOJA PAMIĘĆ DLA CIEBIE

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Kwiatuszki na Twoim Grobie piją moje łzy,
Skarbie dlaczego ja zostałam a odszedłeś Ty,
gdyby te kwiatuszki powiedzieć umiały
jakie smutne dni tu bez Ciebie pozostały
Twoje Serce bić dla nas już przestało
dlaczego mi tak ciężko,dlaczego tak się stało?!

Słowa potrafią wiele udźwignąć,
by innych wspomóc, albo przekonać,
ale i one czasem nie mogą,
wszystkiego unieść na swych ramionach.

Muszą się wspierać gestem, dotykiem,
spojrzeniem, które zagląda w duszę,
bo tylko ono potrafi dostrzec,
siłę odbitych na twarzy wzruszeń.

Lecz czasem słowa czują się zbędne,
i stają w gardle nie robiąc kroku,
I tylko łzy co cicho płyną
opowiadają o mojej niedoli
nikt mego łkania nie słyszy
łzy spływają powoli
nie zakłócając ciszy
rano niby wszystko w porządku
nikt niczego nie widzi
Tylko wewnątrz ból okropny
i dusza co milczeniem krzyczy



ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE

TWOICH NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM
I DZIĘKUJĘ ZA OBECNOŚĆ

Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!
Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałabym w nich utonąć!
Są dla mnie jak zachody słońca
Jak źródła wody na pustyni
I patrzeć mogłabym w nie bez końca
Bo nawet gwiazdy bledną przy nich!
Masz w oczach niebo rozognione
Jak słońca kula o zachodzie
Bo zachodzące łuną słońce
Oddaje pokłon Twej urodzie!
Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...

Najjaśniejsze światełko pamięci niech zawsze dla Ciebie Aniołku płonie.

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Dziś znowu czarnym smutkiem
otula mnie zwątpienie.
Skołatane serce drży,
i pragnie łaski czasu odwrócenie,
A gardło znów żelaznym ściskiem,
otula gorycz bólu i tęsknoty.
Samotna słona łza po policzku spływa
jest ze mną cały czas ,
Patrzę przed siebie , nic nie widzę.
Za siebie zaś - nie mogę -
Ból to ogromny.
Nie wiem, czy radę dam,
Nie całkiem poddać się udręce
Czy starczy sił, by unieść głowę,
Bo wciąż upadam i się podnoszę
Jeszcze próbuję, jeszcze walczę...
Czy uda się? nie wiem tego kochanie...
taka to moja matki droga krzyżowa.

Gdy się miało szczęście,które się nie trafia,
czyjeś ciało i ziemię całą,
a została tylko fotografia,
to jest Synku o niebo za mało,
o całe niebo za mało.

najjaśniejsze światełka do samego nieba


Z CAŁEGO SERCA POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
I DZIĘKUJĘ IRENA