Tak bardzo bym chciała żebyś tu była....;(

Nieraz ktoś nas zawiedzie,
zachwieje wiarę w człowieka.
Nie traćmy nigdy nadziei,
ona wszystko przeczeka.

Światełko pamięci Aniołku, pamiętam (***)

I już smutek zostanie do końca
I tęsknota co pali Cię skrycie
Bo już bez tych co byli najbliżsi
Musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz
Na końcowym wysiądziesz peronie
To pamiętaj, że Oni tam będą
Znowu odnajdziesz kochane ich dłonie….

Światełko mojej pamięci dla Ciebie Aniołku (***)

Pociąg życia
Życie nasze jak pociąg się toczy
Gdy się rodzisz to wsiadasz do niego
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
Aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony
Ciągle nowi ludzie wsiadają
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale
Inni tylko na chwilkę wsiadają
Są też tacy co zajrzą i znikną
I nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży
Gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz
Po nich zawsze pustka zostaje
Cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

Aniołku, światełka mej pamięci wysyłam do nieba dla Ciebie

"Nie mówcie tym, którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany", nie mówcie, że „oni już nie cierpią". Najlepiej nie mówcie nic. Czas tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera. Żyjemy, ale nic nie jest tak, jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami." (ks. A. Boniecki)

ASTRY
"Znowu więdną wszystkie zioła,
Tylko srebrne astry kwitną,
Zapatrzone w chłodną niebios
Toń błękitną...
Jakże smutna teraz jesień!
Ach, smutniejsza niż przed laty,
Choć tak samo żółkną liście
Więdną kwiaty
I tak samo noc miesięczna
Sieje jasność, smutek, ciszę
I tak samo drzew wierzchołki
Wiatr kołysze
Ale teraz braknie sercu
Tych upojeń i uniesień
Co swym czarem ożywiały
Smutna jesień
Dawniej miała noc jesienna
Dźwięk rozkoszy w swoim hymnie
Bo anielska, czysta postać
Stała przy mnie
Przypominam jeszcze teraz
Bladej twarzy alabastry,
Krucze włosy - a we włosach
Srebrne astry...
Widzę jeszcze ciemne oczy...
I pieszczotę w ich spojrzeniu
Widzę wszystko w księżycowym
Oświetleniu..."
Adam Asnyk

Kiedy coś uparcie gaśnie - zaufaj iskierce nadziei.

Kochamy (*)

„Człowieczy los nie jest bajką,
ani snem …..
człowieczy los jest zwyczajnym, szarym dniem ...
człowieczy los niesie trudy, żal i łzy,
pomimo to, można los zmienić, w dobry lub zły."
Aniołku pamiętam...