"...mijamy się, nie widząc wzajem, czego innego wypatrując w dali..."

pamiętam(*)

Podobne jest Królestwo Niebios do ukrytego w roli skarbu,ktory człowiek znalazł,ukrył i uradowany odchodzi, i sprzedaje wszystko, co ma, i kupuje ona role. Ewang.Mateusza 13,44

Zmeczony burz szalenstwem, jak statek pijany... Niczego juz nie pragne, jeno wielkiej ciszy.... I kogos, kto zrozumie mój zal nienazwany... Kogos, kto ma bezslowna tesnote uslyszy Kochanemu synowi Januszkowi Mama

Zamykam oczy i widze Twoją usmiechnieta twarz...tyle miałeś humoru w sobie....brakuje mi Ciebie coraz bardziej....Samotnosc ogarnia mnie zewszad..tak bardzo tęsknie....KOCHAM

„Gdybym miał niebios wyszywana szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia,
rozsiałem je u twych stóp.
Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach”
William Butler Yates, „Marzenia”

Błysk jasnego światła niczym ostrze przebija czerń nocy…
Sekundy, minuty, godziny, dni, lata…. …Cisza…
Palące łzy spływają po policzkach Ból niczym tysiące
sztyletów wbijających się w serce …Pustka…
Oczy pełne niewysłowionego smutku... I tylko ciszę przerywa szloch...
Matka,
która nie zobaczy już swego dziecka Nic już nie będzie takie samo…
pamiętam(**)

Kuszące słońce....muskający wietrzyk..pamiętasz te nasze wypady w góry?Tak bardzo za tym tęsknię...tak bardzo mi Tego i Ciebie brak....

Płyną łzy... Pierwsza łza żalu...
Druga łza bezradności...
Trzecia łza samotna...
Czwarta wyciekła z pękniętego serca...
Z piątą popłynęły marzenia....