"Kochamy wciąż za mało
i stale za późno...."

Codziennie o Tobie Tatusiu myślę, tak bardzo mi Ciebie brakuje...(*)

Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
Jedno, co możemy - wciąż się modlimy...
(*)(*)(*)

"Dzisiaj jesteśmy
Jutro nas nie ma
Na tym polega sens istnienia
Dziś ktoś nas kocha
Jutro odchodzi
Więc nawet nie raz
i miłość zawodzi." (*)

Na jednej dłoni wspomnienia,
przeszłość co przeminęła,
dni szare i kolorowe.

Na drugiej dłoni marzenia,
ukryte pragnienia duszy
i coś nie do spełnienia.

A może mijamy się za szybko,
o krok, o uśmiech, o uścisk dłoni
i chwil co moglibyśmy dzielić,
już nigdy nie uda się dogonić?

Kolejny dzień się znowu rozpędzi,
by oczy pospiechem zasłonić.
A kiedyś, może będzie za późno,
na krok, na uśmiech, na uścisk dłoni.

Tak bardzo mi Ciebie brakuje...(*)

"Jak mam wyrazić ból i rozpacz,
Jak mam opisać to co czuję,
Kiedy tęsknota wciąż poraża,
Kiedy bezsilność paraliżuje..."

Tęsknię (*)

„Nie żyje się, nie kocha się,
nie umiera się - na próbę.”

Niedzielne Światełko Pamięci dla Ciebie Tatusiu [*][*][*]

(*)

„Słońce świeci dla wszystkich
dla tych, którzy odeszli
inaczej ale świeci."
(*)(*)(*)

Tęsknota, ból i cierpienie nie znają czasu
Pozostają na zawsze... [*]

Zaschnięte łzy…
Myśli uśpione
Smutek ukryty na dnie…
Lecz płomyk Pamięci
Tlić się będzie na zawsze
Aż po czasu kres…

(*)(*)(*)