Są takie dni,kiedy słowa są zbędne.
Spokoju...ciszy...refleksji...
[*][*][*]

Kocham Cię Tatusiu...(*)(*)(*)

"Mówiła, że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znaleźć zgubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustką pełną erudycji
nie łączą świętości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę"

Ks.Jan Twardowski (*)(*)(*)

[[*]] Niedzielne Światełko Pamięci [[*]]

Codziennie jesteś w moim sercu i pamięci...
Tak bardzo tęsknię za Tobą...[[*]]

Kochany Tatusiu jak miło było znów Cię ujrzeć, usłyszeć Twój ciepły głos. Dziękuję Ci za każdy sen ...
Kocham Cię bardzo...[[*]]

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane.
A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę,
przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno,
które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni...
(*)(*)(*)

Serce moje płacze,
bez Ciebie jest mi źle.
Chcę w białego anioła szybko zmienić się.
Na skrzydłach miękkich zanieść Ci piękny sen i choć na chwilę znowu ujrzeć Cię...
(*)(*)(*)

Stracić kogoś...
To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...
To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...
To tak jakby zatrzymać czas
Aby nigdy nie było już jutra
Bo wszystko nagle staje się nieważne

Stracić kogoś...
To tak jakby spaść w otchłań nicości
Poznać jak bardzo boli tęsknota
Za kimś kto odszedł już na zawsze

Stracić kogoś...
To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie... [*][*][*]

"Nauczyłam się cierpieć w ciszy
Krzyczeć i płakać kiedy nikt nie słyszy
Ukrywać w milczeniu smutek i ból
Ślady śmiertelnie raniących kul
Szczęście, radość i uśmiech udawać
Kawałek po kawałku swą duszę sprzedawać
W zamian za ucieczkę od pytań dręczących
Spojrzeń budzących złość choć współczujących ..." [*][*][*]