Tyle wspomnień wraca co dnia...- zwykłe dni zwykłej codzienności, rozmowy..., wspólne oglądanie telewizji..., to jak odpytywałeś mnie z tabliczki mnożenia..., jak tłumaczyłeś prawo ciążenia...,jak uczyłeś geografii..., jak robiłeś mi rano kanapki..., jak siedziałeś na balkonie i opowiadałeś mi o życiu.., jak na moje pytanie- gdy byłam mała-"czy nie chce Ci się pić" przychodziłeś z kubkiem herbaty bo wiedziałeś,że tak naprawdę to mnie chce się pić..., jak co wieczór zaglądałeś do pokoju powiedzieć "dobranoc żabko"..., jak mówiłeś o "dinozaurach" tego ostatniego wieczora... Chowam jednak te wspomnienia co dzień głęboko do kieszeni ponieważ to wszystko- ta pustka po Tobie i te wszystkie wspomnienia wciąż tak bardzo bolą Tato...

~+~+~+~+~+~
``ŚWIATEŁKO
``````PAMIĘCI
~+~+~+~+~+~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

"Pewnego dnia pojawił się smutek, nieproszony przez nikogo.
Oczy tracą swój dawny blask,
jak drzewa liście.
Wciąż jest kogoś brak, puste
krzesło, miejsce przy stole.
Pozostały wspomnienia na
starych fotografiach.
Pewnego dnia linia życia,
tak nagle się przerwała.
Odchodzi ktoś, kto był
całym światem i nagle...
świat się kończy...

*
Kochanie, tak ciężko jest żyć
dalej, gdy Ty jesteś tak daleko.
Dzisiaj zapalam Ci rocznicowe
światełko pamięci otulone
modlitwą, tęsknotą i wspomnieniami.
Andrzejku - jesteś zawsze w mym sercu :)

"Bywają w życiu chwile,
których ból daje się zmierzyć
dopiero po jego przeżyciu
i wówczas dziwi nas, iż
zdołaliśmy go znieść".
( -Maria Kalergis)
*
zapalam gorące, sierpniowe
światełko mej pamięci, miłości
i tęsknoty za Tobą Andrzejku

Brak mi naszych rozmów
i chwil spędzonych razem.
Tak bardzo chciałabym móc
Cię dotknąć, przytulić, pocałować.
Czy to tak dużo?
Może to być nawet we śnie,
ale żeby się spełniło.
A teraz mówię Ci dobranoc
i mocno się przytulam.