Boże daj nam wiarę,
że to ma sens...
Że nie trzeba żałować bliskich,
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami, choć w innej postaci...
I przekonaj, że tak ma być,
Że "po głosach ICH wciąż drży powietrze"...
Że odeszli po to, by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Początek Nowego Roku...postanowienia,plany ,marzenia...chcę żyć tak,zeby nikt przeze mnie nie płakał lecz aby wszyscy płakali po mnie kiedy już mnie zabraknie-to moje plany na rok 2009 a reszta....jakoś się ułoży. (*)

Pani Mama urodziła się tego samego roku ,miesiąca i dnia co ja.
W związku z tym tak ogromny mój sentyment do Pani Mamy.
Przepraszam jeżeli zaburzyłam
Pani smutek po Mamie.

Z wyrazami szacunku
Katarzyna
xpersona@o2.pl

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

Zapalam światełko

..................()
.................(*)
................(**)
...............@@@
...............@@@
...............@@@

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ

:::ஐ PAMIĘTAM ஐ:::

ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ:::ஐ

Kolejne święta...to już trzecie bez Ciebie Mamo.Dlaczego nie pojełyśmy ulotności czasu kiedy byłaś tu ze mną . (*)(*)(*)

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

Odrobiny Ciepła
i Ludzkiej Życzliwości,
Odrobiny Światła w Mroku
Radości w smutku
dzięki ludzkiej miłości
i nadziei na lepsze jutro
w chwilach niepokoju
życzy Państwu
córka
Janiny Lipiec- Iliczko

..................()
.................(*)
................(**)
...............@@@
...............@@@
...............@@@

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

"A nadzieja znów wstąpi w nas
☆ nieobecnych pojawią się cienie.
☆ Uwierzymy kolejny raz
☆ w jeszcze jedno Boże Narodzenie.
☆ I choć przygasł świąteczny blask
☆ bo zabrakło znów czyjegoś głosu
☆ Przybądź do nas i z nami trwaj
☆ wbrew tak zwanej ironii losu."
..................()
.................(*)
................(**)
...............@@@
...............@@@
...............@@@

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

♥☆.•*´¨`*•.☆♥♥☆.•*´¨`*•.☆♥

Wiem…Tak trudno się cieszyć,
gdy w sercu zgryzota,
Gdy oczy przesłonięte
– słonych łez – woalem…
Gdy pamięć udręczona
– złych wspomnień – obrazem,
Gdy dusza – rozszarpana –
okrywa się żalem…
Wiem… Tak przykry to widok
– kiedy świat się wali…
Tak się ciężko pogodzić,
gdy nadzieja gaśnie…
Aż zdruzgotane serce
– samo – siebie pyta…
Czy zdoła to przetrzymać?
Czy spokojnie zaśnie?
Lecz, czy ktoś zna odpowiedź,
by serce pocieszyć?
By wytłumaczyć wszystkie
zawiłości losu…
Wiem… Tych, co zechcą radzić – znajdzie się tu wielu,
Jednak, czyjego – serce –
ma wysłuchać głosu?
Wiem… Już wierzyć się nie chce,
że los się odmieni…
Że powrócą, jak kiedyś – dni – szczęściem płynące…
Wiem…? A jednak ktoś inny
– tak mądrze powiedział,
Że i po dniach pochmurnych
– też – zaświeci słońce.

♥☆.•*´¨`*•.☆♥♥☆.•*´¨`*•.☆♥