"U nas o tej porze,
mróz ziemię grobi,ziemię orze.
Stoją kanciaste,suche,próżne,
Na wszystkich polach wszystkie bruzdy.

Przyprószył śnieżek tu i ówdzie
Ruń wybujałą,lód na brużdzie.
Ptak zaskoczony dziwem owem,
Pazurem stroszy sobie głowę.

Wiatr przytupuje dla odwagi,
Na polu zimnym,polu nagim.
Spojrzał,odmierzył; tnie jak rózgą
Ptaka nie ptaka,ruń nad bruzdą.

Ktoś mknie po bruzdach...
Postać jakaś skrzydlata...
Anioł srebrzystobiały lata...
Co Ty tu robisz?
Czasami tu przylatam,
Czasami przylatam".

To właśnie z Tobą odeszły Anioły
w zimową ,mrożną noc...
Złożyły skrzydła i wyszeptały ;
Dobranoc,śpij pod dobrych snów ukojeniem.

Choć na ziemi są ich ślady
to przeszli już przez ziemię
Pozostały po nich pożółkłe
zdjęcia, co jak jesienne liście
szumią wiatrem
A jednak ich oblicza teraz są wyraźniejsze
chociaż rysy przysypane piaskiem
cienia
Nieobecni, by obecnością swą
u Boga się sycić
Jak mgła przelotni a przecież
byli tu zda się przed chwilą
Teraz napełniają się miłością Bożą
i wiecznym tykaniem zegara.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie ... (*)(*)(*)

...Tułaczka Twoja już dobiegła kresu
Dla Twoich oczu słońce ziemi zgłasło
W Tobie mój Panie znajdzie pokój wieczny
Ty będziesz dla niego niegasnącym światłem...

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

Wspomnieniem już tylko jestem...
Uśmiechem lub smutkiem...
lecz to co w życiu minęło...
niestety już nie wróci...
marzenia weryfikuje życie...
zmieniły się jak pory roku...
pozostało,to jedno skromne...
że kiedyś się spotkamy......

Światełka do nieba śle ...[*](*)(*)

"Bóg jest także z Nimi...
Bóg, jak ziarno z ognia
Lata nad Nimi,
Co dnia Ich ogarnia,
Aż trysną kwieciem gęstym,
Skrzydłami,burzą,szczęściem
I światem calym zatrzęsą".



Modlitw kadzidlany kwiat,
wie,gdzie Twój ślad.

...Ci,którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem,
zostali duszą co wszystko słyszy,
opiekując się nami przez dni całe...

Spokój Twej Duszy (*)(*)(*)

Wiatr powiewem
Liść szelestem
Ktoś szepcze do ucha
Nie odszedłem .... Jestem.........
Światełko pamięci (*)(*)(*)

"Nie mogę się wyzwolić,
Nie mogę się wywyższyć,
Nie mogę od hałasu powrócić do ciszy.
Cisza we mnie skłócona,
Dusza we mnie zraniona.
Chce zamilknąć,
Chce myśleć 'Pod Twoją obronę'.
Moje serce się trzepoce,
A dusza łomoce"...


Wrzawa zamilkła,
Cisza sie dłuży...
Zdaje mi sie ,żem stanął
u celu podróży.