Tu jest pamięć i tutaj świeczka.
Tutaj napis i kwiat pozostanie.
Ale zmarły gdzie indziej mieszka
na wieczne odpoczywanie.
Smutek to jest mrok po zmarłych tu
ale dla nich są wysokie jasne światy.
Zapal świeczkę (*)(*)(*)
Westchnij.
Pacierz zmów.
Odejdź pełen jasności skrzydlatej.

"Bóg jest wszędzie,
Na każdym obrzędzie.
Wywołuje Go modlitw
Kadzidlany kwiat.
Tam gdzie On
Też jest Twój dom"

Niech Ci anielskie spiewają chóry,
Wśród nocnej ciszy sennej.

...Serce zasnęło,już się nie obudz.
Dusza opuściła ludzi, wzleciała
do góry,wysoko ponad chmury
Ujrzała złotą bramę i młodą janą
skrzydlatą damę.
Przekroczyła próg i nowe życie rozpoczeła.
A brama za nią się zamknęła.
Już nigdy w przyszłości nie powróci,
bo pierwszego życia nikt jej nie przywróci...

Spokój Twej Duszy (*)(*)(*)

Tak pusto, głucho, tak cicho się zrobiło.
Wszystko zamarło jakby nigdy nie żyło.
Nikt już nie krzyczy, nie czeka, nie woła.
Zamilkły usta… i niedokończone słowa
Pokój Twojej Duszy (*)(*)(*)

A co u Was?
Zima Bratku,zima.
..."w grudniu bywa mglisto,
Nie kwitną róże,
Zorze płoną jak pogorzeliska.

U nas wszystko jest ciche ,miękkie
I w dotknięciu dziwne,
Puszyste,zgrzebne,skostniałe,
Białe...białe.

W dzień kto się kuli od mrozu,
I policzek ma jeden biały
A drugi czerwony,
Czeka...lub śpieszy się...

Nagle dojrzy gwiazdkę
Jedną,drugą, trzecią na rękawie.
Ogląda i staje i patrzy
I ogląda samego siebie ciekawie.

W gwiazdach coraz liczniejszych,
I śmieje się,idzie pieszo
I cieszy się ,że żyje.

Wiedzą o tym Anioły grudniowe,
O ogromnych oczach ze szronem
Ocienioną rzęsą,
I śpieszą sie,
I białymi rękami
Wielkie płachty śniegu trzęsą".


Odpocznij,... wtulony w ciepło
i ciszę...
Niech ciepłe wiatry do snu
Cię kołyszą...

Słowa nie wyrażą cierpienia
łzy nie umiejszą bólu
Słońcenie rozjasni twarzy
nic już nie będzie tak jak było...
Spokój Twej Duszy (*)(*)(*)

Odświeżmy obrazy zmarłych
odkurzmy w pamięci wspomnienia.
wspomnienia o tych co byli....
a którzy tak boleśnie odeszli.
oni nadal są w naszych sercach,
nadal są w naszych snach
nadal ich obecność czujemy...
tylko dotknąć ich nie mrzemy.

"Pada śnieg,kręci się...
Coś wymiata z pamięci.
Płatki jego lepkie
Zlepiają powieki...
Wszystkie blizny śnieg miękko przyprószy...
A rany w mej duszy,czy ten śnieg
przyprószy?"


Krople rosy u stóp Twoich złożę,
Niech Cię w spoczynku ucieszą
nadzieją.

...Nieważne jaki scenariusz
Pisze nam zycie
Nieważne jakie były plany
Wystarczy jedno złe zdarzenie
Aby pojawił sie żal i smutek...
Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"U nas o tej porze,
mróz ziemię grobi,ziemię orze.
Stoją kanciaste,suche,próżne,
Na wszystkich polach wszystkie bruzdy.

Przyprószył śnieżek tu i ówdzie
Ruń wybujałą,lód na brużdzie.
Ptak zaskoczony dziwem owem,
Pazurem stroszy sobie głowę.

Wiatr przytupuje dla odwagi,
Na polu zimnym,polu nagim.
Spojrzał,odmierzył; tnie jak rózgą
Ptaka nie ptaka,ruń nad bruzdą.

Ktoś mknie po bruzdach...
Postać jakaś skrzydlata...
Anioł srebrzystobiały lata...
Co Ty tu robisz?
Czasami tu przylatam,
Czasami przylatam".

To właśnie z Tobą odeszły Anioły
w zimową ,mrożną noc...
Złożyły skrzydła i wyszeptały ;
Dobranoc,śpij pod dobrych snów ukojeniem.