"Noc taka jasna,gwiazdami płonie,
Światłem okala przejrzyste tonie.
Noc taka jasna i cicha,
Zaledwie fala szemrze i wzdycha.
Łódka jak ptaszę,po wodzie z lekka
wzlatuje z nami i dal ucieka,
A serca nasze pełne zachwytów,
Wybiegły łzami w morze błękitow.
W świateł powodzi w niebo się wznoszą,
Miłością drżącą,senną rozkoszą.
Płyń więc, o łodzi,choćby na wieki
Przez wody śpiące w obszar daleki,
Aż gdzieś w przestrzeni zginiem
w oddali,
W półcieniach jasnych na
srebrnej fali.
A roztopieni w cichym błękicie,
Tylko serc własnych usłyszym bicie."

Panie ,wskazuj Mu drogę,
a nam osusz łzy.

Jezu litościwy!
Zbaw mnie sługę Twego,
Bądź też wiernym miłościwy
Nie zagub żadnego!
A Ty Panno nad pannami
Na niebieskim tronie,
Oręduj za grzesznikami
W życiu i przy zgonie...

Spokoj Twej Duszy(*)(*)(*)

"Potoki mają swe łoża
I mają granice morza dla
swojej fali.
I góry ,co toną w niebie
Mają kres dany dla siebie.
Nie pójdą dalej !

Lecz serce,serce człowieka
Wciąż w nieskończoność ucieka
Przez łzy,tęsknoty,męczarnie...
I wierzy ,że w swoim łonie
Przestrzeń i wieczność pochłonie
I niebo całe ogarnie . "

Spoczywaj w pokoju ,Bratku.

Twe Imię, Ojcze, im objawiłem,
To Twoje dzieci, któreś mi dał,
A oni wierzą
We wszystkie twe słowa,
Za nimi proszę, abyś ich strzegł.
Spokój Twojej Duszy (*)(*)(*)

Boże, mój Boże, szukam Ciebie
I pragnie Ciebie moja dusza.
A ciało moje tęskni za Tobą
Spokój Twojej Duszy (*)(*)(*)

...Boże Najświętszy
i w Trójcy jedyny,
Odpuść umarłym ciężkie
w czyśćcu winy.
O w Trójcy jedyny Boże.
Niech ich Twa łaska wspomoże...

Spokoj Twej Duszy(*)(*)(*)

"Ból zasnął we mnie już z cicha,
Jak dziecię krzykiem zmęczone.
Łzy na dno duszy kielicha
Spływają niepostrzeżone.

Wszystkie żywota gorycze,
Zamknąłem w sercu jak w grobie,
Niech drzemią w nim tajemnicze,
Nie mówiąc światu o sobie."

O daj Mu Panie,powrócić
do żródeł twych łask.

...Ojcze, Tyś ludziom
zuchwale grzeszącym
Śmierć jako karę zgotował,
By proch ludzki, gdy z prochem się złączy,
Za grzech swój odpokutował.
Lecz mimo śmierci nie wszystko
w nas ginie,
Życie swe tchnąłeś w nas Panie,
Choć się rozpadnie śmiertelne naczynie,
Ziarno wieczności zostanie.
Stąd nasza ufność i radość wytryska,
Że odrodzimy się w niebie,
Tam Pan nasz Chrystus,
co pierwszy zmartwychwstał
Nas poprowadzi do Ciebie...

Spokoj Twej Duszy(*)(*)(*)