"Ty ,który kreślisz światu drogę
pośród gwiazd,
Ty,który poisz rosą stepy
suchych traw,
Ty ,który młode ptaki chronisz
w burzy czas,
Ty bądż ,bądż wśród nas.

Ty,który zagubionym szukasz nowych dróg,
Ty,który nam rozjaśniasz blask
polarnych zórz,
Ty,który pustym żaglom
zsyłasz wiatr,
Ty bądż,bądż wśród nas. "

Spoczywaj w pokoju...

"Kochasz Ty dom,rodzinny dom,
Co w letnią noc skroś srebrnej mgły,
Szumem swych lip wtórzy Twym snom,
A ciszą koi Twe łzy ?

Kochasz Ty dom,ten stary dach,
Co prawi baśń o dawnych dniach,
Omszałych wrót rodzinny próg,
Co wita Cię z cierniowych dróg ?

Kochasz Ty dom,rzeżwiącą woń
Skoszonych traw i płowych zbóż,
Wilgotnych olch i dzikich róż,
Co głogom kwiat wplatają w skroń ?

Kochasz Ty dom,ten ciemny bór,
Co szumów swych potężny śpiew
I duchów jęk i wichrów chór
Przelewa w Twą kipiącą krew ?

Kochasz Ty dom,rodzinny dom,
Co pośród burz,w zwątpienia dnie,
Gdy w duszę Ci uderzy grom,
Wspomnieniem swym ocala Cię ?

O ,jeśli kochasz,jeśli chcesz
Żyć pod Tym dachem,
Chleb jeść zbóż,
Sercem progów strzeż... "

Jeśli radość w sercu chcesz mieć
Radość, która wiecznie ma trwać
Przed tron Boga przyjdź i głoś Jego chwałę .....
Spoczywaj w pokoju (*)(*)(*)

Niech modlitwa nasza,
słodko i cicho Twoją zmeczoną
Duszę ukołysze.

Każdy dzień zaczynać chcę modlitwą
Z Panem Bogiem także kończyć go.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie.... (*)(*)(*)

"Za ten ból,
Za ten krzyk,
Pragnę podziękować Ci
I za los,który miał już dość. "

Spoczywaj w ciszy...

"Pan jest Przyjacielem,
Pan obrońcą mym,
Pan jest mym weselem,
Radujmy się z Nim"

******************

Zróbcie mu miejsce, Pan idzie z nieba,

Pod przymiotami ukryty chleba!

Zagrody nasze widzieć wychodzi

I, jak się dzieciom Jego powodzi.



Otocz Go wkoło, rzeszo wybrana,

Przed Twoim Bogiem zginaj kolana!

Pieśń chwały Jego śpiewaj z weselem,

On Twoim Ojcem, On przyjacielem.

(*)(*)(*)

"Noc taka jasna,gwiazdami płonie,
Światłem okala przejrzyste tonie.
Noc taka jasna i cicha,
Zaledwie fala szemrze i wzdycha.
Łódka jak ptaszę,po wodzie z lekka
wzlatuje z nami i dal ucieka,
A serca nasze pełne zachwytów,
Wybiegły łzami w morze błękitow.
W świateł powodzi w niebo się wznoszą,
Miłością drżącą,senną rozkoszą.
Płyń więc, o łodzi,choćby na wieki
Przez wody śpiące w obszar daleki,
Aż gdzieś w przestrzeni zginiem
w oddali,
W półcieniach jasnych na
srebrnej fali.
A roztopieni w cichym błękicie,
Tylko serc własnych usłyszym bicie."

Panie ,wskazuj Mu drogę,
a nam osusz łzy.