____ ANIELSKI PŁACZ _____

Smutny anioł, wtuliwszy swe ramiona w skrzydła, którymi zwiastował zwykle radość,
płakał łzami, o których istnieniu wiedział,
pamiętał nawet ich smak z czasów gdy jeszcze aniołem nie był,
ale wyrzekł się ich oblekając świetliste pióra...

Pozwolił sobie na łzy wbrew regułom, którymi żyją aniołowie,
a raczej wbrew regułom, które sobie sam narzucił...
Z poczuciem winy z łamania anielskiego prawa, opuściwszy swą głowę ku ziemi,
skrapiał ziemię raz po raz łzę,
która zamiast dawać smak goryczy, ku jego zdziwieniu zamieniała się w kwiat,
o nieznanych kolorach,
którego pierwsze tchnienie zapachu sprawiało,
że w jego skrzydłach pojawiało się nowe świetliste pióro,
dając mu jednocześnie dziwne uczucie lekkości... to był zapach ulgi....
Płakał i płakał nie wiedząc nawet,
że jego skrzydła rozkwitają blaskiem tak jak łąka pod jego stopami kwiatami,
łąka, którą brał za smutny dowód swojego anielskiego występku - łez!

Nie rozumiał tylko lekkości... którą czuł... bo nie wiedział,
że dane było mu poznać ogromną tajemnicę.
Stawał się archaniołem... i oprócz radości będzie niósł już teraz zrozumienie...
A ludzie spotkawszy go dostrzegą w nim prócz radości mądrość,
mądrość którą dało mu podzielenie się swymi łzami z całym światem...
Każdy wędrowiec przechodząc przez łąkę pełną łzawych
anielskich kwiatów pomyśli \"chcę dotknąć jego skrzydeł,
bo on wie czym jest smutek, ulga, radość, łzy i mimo to
potrafi tym uskrzydlony latać tam gdzie inni nie potrafią...\".
A anioł spotkawszy tegoż wędrowca...
spojrzawszy w jego zatroskane ale pełne nadziei oczy...
zrozumie wreszcie tajemnicę... że dzieląc się smutkiem... pomnożył nadzieję...


A dlaczego usiadł skuliwszy swe skrzydła...
bo ciężar skrywanego niewypowiedzianego smutku nie pozwalał mu latać dalej, wyżej i piękniej...

•*”˜˜”*°• (¯`v´¯)•*”˜˜”*°•
STASIU Z TOBĄ OD ZAWSZE
•*”˜˜”*°•NA ZAWSZE•*”˜˜”*°•
•°*”˜.•°*”˜.•°* ”˜_˜”*°•.˜”*°•

M.JARECZKA PYRSAKA

Dobranoc Maleńki

I zapalę dla Ciebie świecę
By rozproszyć ciemności i uczcić nasz przeszły wspólny czas
Jak latarnia na morzu
Jasny świecy płomień
Będzie nas wiódł tą naszą drogą...
Och, zapalę dziś świece dla Ciebie...
Mijają pory roku, czas płynie i czas trwa.
A ja, znużona ogromnie, idę przed siebie w dal -
Ty wiesz, że to już nie to...
A gdy tak idę samotnie, czy słyszysz, gdy wzywam Cię?
Czy słyszysz jak nucę piosenkę, którą śpiewaliśmy Ty i ja?
Byłeś cudem mojego życia,
Byłeś tą wielką niespodzianką ,
I gdy patrzyłam Ci w oczy, widziałam w nich głębie niezwykłą...
Te chwile piękne i te bolesne
Znosiliśmy z godnością
A teraz już sama - pozostanę wierna miłości i szczęściu, które mi dałeś.

_(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)_ _(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)_

Czym jest Zycie?
Jednym westchnieniem
krótką chwilą
ścieżką której koniec prędzej widzisz
niż się spodziewasz
Tak kruche tak nietrwale
kończy się i nic po sobie nie zostawia
Tylko łzy bliskich
Twoja kartka przestaje być zapisana....
   ✫
               *Ӝ*
              *ƷӜƸ*
             *ӜƷƸ̵̡Ӝ*
            *ӜƷӜƸ̵̡Ӝ*
           *ӜӜ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
          *Ӝ̵̨̄ӜƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷӜӜ*
         *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
           *Ӝ̵̨̄*ӜƷƸ̵̡Ӝ*Ӝ*
         *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
        *Ӝ̵̨̄*ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ*Ӝ*
       *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
      Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
                ██. 
      •*”˜˜”*•._ ˜”*°••°*”˜ _.•*”˜˜”*•.PAMIĘTAM STASIU


M.JARECZKA PYRSAKA

\"...po drugiej stronie nasze drogi pocięte zejdą się z powrotem...\"

Nie płacz

Jej niespokojne spojrzenie
Chorego syna osłania,
Który nie ma już sił
Ze śmiercią walczyć.

Gdyby tylko mogła,
Swoje życie oddałaby,
Aby on mógł żyć -
I być duszą jej serca.

Jej każdy drobny ruch mówi:
Synku, kocham ciebie,
Synku, nie odchodź,
Synku, nie zostawiaj matki.

- Mamusiu, nie płacz!
Nie mam już siły
W sobie życia zatrzymać,
Nie mam siły pozostać.

- Mamusiu, nie płacz!
Wiem, że umieram -
Zawsze z tobą będę.
Zawsze będziesz o mnie pamiętać.

- Mamusiu, nie płacz!
Już niedługo będziemy razem.
Tam nie ma śmierci i chorób -
Tam jest miłość i radość.

Ks. Lucjan Szczepaniak

      |
      ╲ \\\\\\\\/ ╱
     ━ ⋟❇⋞ ━  ___STASIU NA ZAWSZE W MOIM SERCU_____
      ╱ /\\\\\\\\ ╲ 
          | 
  „Nie rozumiem”

Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłeś ich kochać...

Nie dziw się, że teraz płaczą,
Bo nie przeczuwali,
Że tak szybko wróci do Ciebie,
A oni zostaną sami ...

Proszę, daj im nadzieję,
Która jak balsam
Zagoi duchowe rany
I pozwoli dalej żyć...

Jeśli nauczyłeś kochać bliskich,
To daj również siłę,
Aby się z nimi rozstać
I zaufać, że dobrze im u Ciebie...

ks. Lucjan Szczepaniak

„|_צ      \\\\„|_╯
  \\\\„\\\\_╯  /   \\\\_╯
 |╯„¸„ø¤º°„ ╯ø¤º╯„„¸„ø¤º°
”˜צ”*°”˜˜”*צ”˜˜”*°”˜˜”*°”˜˜”*°¯՟՞
 /╮_¨°º¤ø„¸ ╮¨°º¤ø„¸╮““ ╮““ ╮
/   /“╮__   /“╮__    /“╮_  
╮_    /“╮       /“╮_    /“╮ 
        ``   |
       ` `  _|_
        `` \\\\   /
    ╭-------\\\'   \\\'----╮
    (╱╲╱╲╱╲)
  .\\\'░░░░░ ░░    ` .
  /░░`````.``)   ░░░░\\\\  
 |░``````..``(!)````````````|      WESOŁYCH ŚWIĄT
  \\\\░ ````_\\\'\\\\!/\\\'_`````````/
  `.░░`(******)``,`,`,.`           
    ``.░░░░░ .`\\\'
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Wigilijne smutne światełko Maleńki...

.........._,|,_
.............|`
.........../♥\\
.........../.`,\\
.... ....../_.\\
........./ . o \\
......../_ , *_\\
......../ `, .** \\
......./ … `~ . \\
....../_ . * ., _.\\
....../ … o . \'. \\
...../ . * .... . o.\\
..../_ ,~ \'. * \' _\\
..../`~,, ....o........\\
.../ .* .`\' * … ,\',..\\
../_....o .~~,, .., _\\
./ .. * .......... ,, ~ \' \\
/* .... o ..~`\'*......o \\
`-,,~\'`\' ...* ... _ ,-´
........\":-------:\"
.........\\_____/
_(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)___(Õ)_

GWIAZDKO !
GWIAZDKO ŚLICZNA
NIGDY TAK NA NIC
NIE CZEKAŁAM
NIGDY NICZEGO
TAK BARDZO NIE CHCIAŁAM
TY SPEŁNIASZ
WSZYSTKIE MARZENIA
TY WYPEŁNIASZ
WSZYSTKIE ŻYCZENIA

TAK BARDZO CIĘ PROSZĘ
PRZYNIEŚ MI
POD CHOINKĘ

...MOJEGO ANIOŁA

````````````````(¯`v´¯)
```````````````(¯`(♥)´¯)
````````````````(_.^._)
````````(¯`v´¯)```````(¯`v´¯)
```````(¯`(♥)´¯)`````(¯`(♥)´¯)
````````(_.^._)````````(_.^._)
.•°*”˜˜”*°•°*”*°•°*”*°•°*”*°•°*”˜˜”*°•.
żona śp. JANA TOMALA
bliska śp. rodziny HERMANOWICZ
śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ
śp. ZUZANNY WINNICKIEJ
˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜




                ✫
               *Ӝ*
              *ƷӜƸ*
             *ӜƷƸ̵̡Ӝ*
            *ӜƷӜƸ̵̡Ӝ*
           *ӜӜ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
          *Ӝ̵̨̄ӜƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷӜӜ*
         *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
           *Ӝ̵̨̄*ӜƷƸ̵̡Ӝ*Ӝ*
         *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
        *Ӝ̵̨̄*ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ*Ӝ*
       *Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
      Ӝ̵̨̄ӜƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡ӜӜ*
                ██. 
      •*”˜˜”*•._ ˜”*°••°*”˜ _.•*”˜˜”*•.


A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

*****************************************************

Twoim bliskim na te Święta życzę zdrowia i spokoju,
niech Nowonarodzony Chrystus obdarza Ich potrzebnymi łaskami.


DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ O MOJEJ ANIELSKIEJ RODZINCE.
Ciężko mi się pozbierać po śmierci mojej mamusi...
Zapewniam o pamięci modlitewnej (*)