Dla Ciebie Maleńki... światełko do samego nieba [*]

W ten ostatni dzień roku....

Stasiu [*]

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱




.....♥
``````(
`````) )
`````( ((
````(♥))))
```((((♥) ))
``(((♥) )))) )
``(( ((((♥) )))
`( ( ( (♥)))) ))
`(( (( (♥) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[✿)(•♥•)(✿]]...SYLWESTROWE
`[[✿)(•♥•)(✿]]...JAŚNIUTKIE
`[[✿)(•♥•)(✿]]...ŚWIATEŁKO
`[[✿)(•♥•)(✿]]...PAMIĘCI.
`[[✿)(•♥•)(✿]]

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
``„ Można odejść na zawsze,
```by stale być blisko.\"..ANIOŁECZKU..
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

DZIĘKUJĘ ZA MIJAJĄCY ROK WSPÓLNEGO TRWANIA PRZY NASZYCH
ANIOŁACH.NIECH W NOWYM ROKU NIE ZABRAKNIE WAM UKOJENIA W BÓLU,
ZDROWIA A PRZEDE WSZYSTKIM NADZIEI.

(*)
|_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Światełko na dobranoc Stasiu [*]

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱



.....✿
`````)
````( (
```) ) )
``( (✿) ) )
``( ( ( (✿))
`( (✿) ) ) ) )
`( ( ((✿) )) )
`( (( (,✿)) ) )
```..[[IIII]]
[•♥•]╠✿╣[•♥•]
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...ŚWIATEŁKO
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...Z
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...MODLITWĄ

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
`Pokój Ci wieczny w cichej
krainie,gdzie ból nie sięga
gdzie łza nie płynie.
Gdzie słyszysz Boga głos serdeczny
pokój Ci wieczny...

(*)(*)(*)
|_||_||_|
MODLITWA W NIEDZIELĘ RODZINY ŚWIĘTEJ
tata śp Krzysztofa Jarczyk

____ ANIELSKI PŁACZ _____

Smutny anioł, wtuliwszy swe ramiona w skrzydła, którymi zwiastował zwykle radość,
płakał łzami, o których istnieniu wiedział,
pamiętał nawet ich smak z czasów gdy jeszcze aniołem nie był,
ale wyrzekł się ich oblekając świetliste pióra...

Pozwolił sobie na łzy wbrew regułom, którymi żyją aniołowie,
a raczej wbrew regułom, które sobie sam narzucił...
Z poczuciem winy z łamania anielskiego prawa, opuściwszy swą głowę ku ziemi,
skrapiał ziemię raz po raz łzę,
która zamiast dawać smak goryczy, ku jego zdziwieniu zamieniała się w kwiat,
o nieznanych kolorach,
którego pierwsze tchnienie zapachu sprawiało,
że w jego skrzydłach pojawiało się nowe świetliste pióro,
dając mu jednocześnie dziwne uczucie lekkości... to był zapach ulgi....
Płakał i płakał nie wiedząc nawet,
że jego skrzydła rozkwitają blaskiem tak jak łąka pod jego stopami kwiatami,
łąka, którą brał za smutny dowód swojego anielskiego występku - łez!

Nie rozumiał tylko lekkości... którą czuł... bo nie wiedział,
że dane było mu poznać ogromną tajemnicę.
Stawał się archaniołem... i oprócz radości będzie niósł już teraz zrozumienie...
A ludzie spotkawszy go dostrzegą w nim prócz radości mądrość,
mądrość którą dało mu podzielenie się swymi łzami z całym światem...
Każdy wędrowiec przechodząc przez łąkę pełną łzawych
anielskich kwiatów pomyśli \"chcę dotknąć jego skrzydeł,
bo on wie czym jest smutek, ulga, radość, łzy i mimo to
potrafi tym uskrzydlony latać tam gdzie inni nie potrafią...\".
A anioł spotkawszy tegoż wędrowca...
spojrzawszy w jego zatroskane ale pełne nadziei oczy...
zrozumie wreszcie tajemnicę... że dzieląc się smutkiem... pomnożył nadzieję...


A dlaczego usiadł skuliwszy swe skrzydła...
bo ciężar skrywanego niewypowiedzianego smutku nie pozwalał mu latać dalej, wyżej i piękniej...

•*”˜˜”*°• (¯`v´¯)•*”˜˜”*°•
STASIU Z TOBĄ OD ZAWSZE
•*”˜˜”*°•NA ZAWSZE•*”˜˜”*°•
•°*”˜.•°*”˜.•°* ”˜_˜”*°•.˜”*°•

M.JARECZKA PYRSAKA