Serce tak tęskni, a dusza woła,
twego powrotu tak mocno pragnie,
lecz taki świat ten, że nic nie zdoła
przywrócić życia gwieździe co spadnie.

Gwiazdą mi byłaś co błysła w mroku
i rozjaśniła życie na chwilę.
Lecz mimo moich łez wielkich potoku,
zgasłaś tak szybko jak gasną motyle.

One nim świat ten poznać zdołają,
cudów tak pełen i barw tęczy całej.
Odchodzą w pustkę bo duszy nie mają
nic nie zostaje prócz powłoki małej.

Ty duszę miałaś i wiem na pewno,
że życie wieczne twym jest udziałem.
Pociechą dla mnie jest tylko jedno,
że się spotkamy i to niebawem.

Dla ciebie chwila minie zaledwie,
czasu nie liczą ci co są w niebie.
A ja tu wolno odliczać będę,
drogę co zawsze wiedzie do ciebie.

Godziny w doby, tygodnie, lata,
będą przechodzić jak chmury po niebie.
A ja szczęśliwa, bo wiesz kochanie,
Ja coraz bliżej będę już ciebie.

Kocham i tesknie tak bardzo (*)(*)(*)

I przyszła wiosna... Po czystym niebie
Szybują złociste promyki słońca...
Z świergotem życie się budzi bez Ciebie,
Miłość odradza się w Miłość - bez końca...

Bez Ciebie wokół rozbujałe kwiecie,
Pąki pękają soczyste na drzewach
I tylko mnie - osieroconej przez dziecię -
Ptaszek radosnej piosnki nie śpiewa...

Dla mnie na wiosnę wichry i słoty:
Szum deszczu do płaczu kołysze...
W sercu wzburzonym - żagli łopoty,
Trzask burzy w sercu i... Cisza.

Ja nie chce tej ciszy, moj Anioleczku, tak bardzo tesknie za Toba.. (*)(*)(*) Boze, dlaczego mi Go zabrales, przeciez byl zdrowy, dlaczego tych pare minut zadecydowaly o Jego smierci... Dlaczego los potrafi byc tak okrutny i zabiera matce zdrowe dziecko, dlaczego? Jak to sie moglo stac??? Wszystko jest w porzadku i nagle decyzja podjeta o pare minut za pozno...i zycie leglo w gruzach... Zamiast tulic w objeciach ukochana dziecine zostala tylko potwornie wielka pustka... Wiem, kochanie, ze walczyles... a mnie nie bylo przy Tobie podczas tej walki... nie bylo mnie przy Tobie, gdy odchodziles... To tak okrutnie boli... Tak bardzo mi przykro, moj Anioleczku... Kocham Cie bezgranicznie...

Ja muszę ten smutek oswoić
Powinnam go nawet polubić
To moja pamiątka po synku
Przecież nie mogę jej zgubić…

Światełko, gipsowy aniołek,
Chmur żagle pędzące po niebie
A ja tu stoję płacząc
Matka bolesna
Bez Ciebie

Tesknie tak bardzo... (*)(*)(*)

Spij spokojnie Aniolku (*)

Kocham i tak bardzo tesknie za Toba moj Anioleczku :( (*)(*)(*)

Gdyby tęsknota potrafiła płakać
codziennie ulice opływały by
w strugach słonej wody...

Gdyby tęsknota potrafiła krzyczeć
wszyscy którzy mnie mijają
ogłuchli by natychmiast...

Gdyby tęsknotę można było zobaczyć
nikt nie odważyłby się zajrzeć
w moje oczy...

Nie mogę obudzić się ze snu,
W nim matce umarło dziecię...
Nie umiem z Bogiem pójść, zaufać Mu
- wtedy wierzyłam mu przecie!

Kiedyż nie będę o tym śnić,
A życie przestanie być marą?
Chcę wreszcie ufać, znowu żyć,
Swą drogę naznaczyć wiarą...

Kocham i tesknie... (*)(*)(*)

Utul mamusię w śnie...

http://wiktoriaewanowak.pamietajmy.com.pl/

siedze omdlala z bolu i tesknoty
nie mogac odnalezc sensu
i nagle, z dala dochodzi mnie szept...

Jestes tu, skrzydla masz snieznobiale
a cialko drobne w jasnosciach cale
trzymasz me wlosy w piasteczkach malych
i pijesz mleko z piersi nabrzmialych
i w mych ramionach tak Cie utulam
szczesliwa matka, po tylu bolach

lecz budze sie rano z kazdym dniem
to byl tylko sen, to tylko sen...

To boli, moje Kochanie, to tak bardzo boli...