Ile razem dróg przebytych
Ile scieżek przedeptanych
Ile deszczów, ile śniegów
Wiszących nad latarniami

Ile listów, ile rozstań
Ciężkich godzin w miastach wielu
I znów upór, żeby powstać
I znów iść i dojść do celu

Ile w trudzie nieustannym
Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń
Ile chlebów rozkrajanych
Pocałunków ? Schodów ? Książek ?
Oczy twe jak piękne świece
A w sercu źródło promienia
Więc ja chciałbym twoje serce
Ocalić od zapomnienia

U twych ramion płaszcz powisa
Krzykliwy, z leśnego ptactwa
Długi przez cały korytarz
Przez podwórze, aż gdzie gwiazda Wenus
A tyś lot i górność chmur
Blask wody i kamienia
Chciałbym oczu twoich chmurność
Ocalić od zapomienia...[*]

Tęsknota
Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.

Adam Asnyk

Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).

MÓWI SIĘ,
ŻE POTRZEBA TYLKO JEDNEJ MINUTY,
ŻEBY KOGOŚ ZAUWAŻYĆ;
JEDNEJ GODZINY,
ŻEBY GO OCENIĆ;
JEDNEGO DNIA,
ŻEBY POLUBIĆ,
ALE CAŁEGO ŻYCIA,
BY GO PÓŻNIEJ ZAPOMNIEĆ.
PAMIĘTAM (*)(*(*)(*)(*).

Pamietam (*)

Boże zabierasz tych których kochamy ,
a nam zostawiasz krwawiące rany !!!
.."Pamiętajmy o tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili.
I chociaż dzisiaj ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o nich, niech żyją w pamięci,
będziemy bogatsi o ich obcowanie.
A nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
kiedy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Może, gdy w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas, ze swoich zaświatów.
Natchną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy im znicze, by uczcić spotkanie.
Nie wiemy, co dla nich będzie to znaczyło,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy oni z nami wśród żywych bywali.
Powrócą do nas radości minione
i więź pogłębi z tymi co zostali...

Pamiętam(*)(*)(*)

Mój ślad...

Kiedyś
Gdy mnie nie będzie
Gdy wszystko zmieni się
Wszędzie
Mój ślad zostanie na łące
Gdzie słońce zaklęte w żarnowce
Na ścieżce
Gdzie wiatr tańczy z piaskiem
Flirtuje z puchatym dmuchawcem
W bukietach zielonych liści
Drżących cudowną muzyką
Ptasią melodią bez słów
Tam możesz spotkać mnie znów
Mgła lekkim owalem spowija
Nasz ogród
To właśnie ta chwila
Gdy cicho i niepostrzeżenie
Ma dusza powraca na ziemię.
Przesyłam światełko Pamięci
(*)(*)(*)(*)(*).

światełko pamięci dla Ciebie Sandro(*)(*)(*)

Kamienne niebo nad nami wisi
Pogrąża nas w smutku, pogrąża nas w ciszy.
Szarością przygnębia i płacze deszczem,
Kamienne niebo, nie bądź złowieszcze.

Łzy swoje niebo, jak perły sypiesz ,
Zamykasz słońce w swojej otchłani
Nie bądź Ty niebo takie złowieszcze,
Pozwól uśmiechnąć się słońcu wreszcie.

Jak sercu powiedzieć: nie płacz,
kiedy rozpacz serce przeżarła,
a to serce wyrwać i zdeptać.
pusto, pusto koło mnie,
serce krwawi i czeka,
ono nie umie zapomnieć.
Pamiętam(*)