,,Któregoś dnia wzniosę się wysoko,
wzbiję się tak lekko, płynnie ku obłokom,
nie dosięgnie mnie Twój krzyk,
płacz,
całe zło ziemi,
ja będę wysoko, w podmuchach nicości,
tam będę między swoimi...
Nie płacz, ja wrócę,
nie będę Ikarem,
moje marzenia nie stopią się w słońcu,
spotkamy się jeszcze,
za sklepieniem tęczy,
przecież obiecałam !
tam, na świata końcu... "
Światełko pamięci na dziś
(*)(*)(*)(*)(*).

Biegnę w stronę światła
to błyszczą twe oczy
choć pamięć osłabła
widok przeuroczy.

Przypomnieć nie sposób
słów wypowiedzianych
ale ten błysk w oczach
pięknych i kochanych.

Pozwoli na odległość
rozbudzić marzenia
o czymś, co minęło ...
i wrócą wspomnienia.
Pamiętam…..

Chciałam Ci powiedzieć tak wiele
Ale jesteś daleko nie sięgnę.
Twych myśli rozwianych
Przez wiatr i burzę potarganych
Nie widzę wyrazu oczu Twych
Pięknych. Smutnych. Rozmarzonych
Przekazuję Ci jednak coś ważnego
Musisz to zapamiętać na zawsze
Przesyłam Ci myśli słoneczne
Wietrzykiem cieplutkim
Od morza pachnące
By zawsze Cię ogrzewały
Jak gorące promienie słońca
Gdy chmury czarne
Zasłonią Twoje niebo
Przegoń je podmuchem wietrzyka
Silniejszym od tamtego
Nie pozwól by ciemność
Błękit zasłaniała i nieba
Cudnego widzieć nie pozwalała
Łap Słonka promyki z moimi
Dla Ciebie ciepłymi słowami
Sięgaj po nie ilekroć potrzebujesz
A natychmiast obecność moją poczujesz
Śpij słodko Aniołku.

Modlitwa za zmarłych
Niech Światłość Nieba jasno Wam świeci
I czas w wieczności szczęśliwie leci .
A tym co Czyściec ściera plamy z dusz
Niechaj zakwitnie ogród z róż.
I niech Aniołów rzęsisty śpiew
W otchłanie piekła zaniesie grzech .
Niech ciepła ziemia grzeje Was
Do końca świata po kresu czas.
Pamiętam i ślę najjaśniejszy promyczek
do samego nieba (*)(*)(*)(*)(*).

Ile razem dróg przebytych
Ile scieżek przedeptanych
Ile deszczów, ile śniegów
Wiszących nad latarniami

Ile listów, ile rozstań
Ciężkich godzin w miastach wielu
I znów upór, żeby powstać
I znów iść i dojść do celu

Ile w trudzie nieustannym
Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń
Ile chlebów rozkrajanych
Pocałunków ? Schodów ? Książek ?
Oczy twe jak piękne świece
A w sercu źródło promienia
Więc ja chciałbym twoje serce
Ocalić od zapomnienia

U twych ramion płaszcz powisa
Krzykliwy, z leśnego ptactwa
Długi przez cały korytarz
Przez podwórze, aż gdzie gwiazda Wenus
A tyś lot i górność chmur
Blask wody i kamienia
Chciałbym oczu twoich chmurność
Ocalić od zapomienia...[*]

Tęsknota
Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.

Adam Asnyk

Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).

MÓWI SIĘ,
ŻE POTRZEBA TYLKO JEDNEJ MINUTY,
ŻEBY KOGOŚ ZAUWAŻYĆ;
JEDNEJ GODZINY,
ŻEBY GO OCENIĆ;
JEDNEGO DNIA,
ŻEBY POLUBIĆ,
ALE CAŁEGO ŻYCIA,
BY GO PÓŻNIEJ ZAPOMNIEĆ.
PAMIĘTAM (*)(*(*)(*)(*).

Pamietam (*)