nasza pamięć Aniołku
~~ ♥~~

„oszukani przez los - biegniemy gdzieś .....”

Matka bez kwiatów,bez życzeń,
Matka ze łzami w oczach.
Matka do której nikt nie zadzwoni,
nie powie ''Mamuś kochana''.
Matka odwracająca wzrok na ulicy,
od młodych ludzi z bukietemami,
ta która jest cała krzykiem,
matka żyjąca wspomnieniami....

_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░   
___/░,░(
___░)░/  
____⑄⑄⑄
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
[[[[[[[[[]]]]]]]]]

ANIOŁKU...

CHOCIAŻ TWE OCZY ZGASŁY...
NADZIEJA W NICH POZOSTAŁA...
ONA NIE POSZŁA ZA TOBĄ...
LECZ Z NAMI POZOSTAŁA...

(*) POKÓJ TWOJEJ DUSZY (*)

•*.♥ڿڰۣڿ
…. .•* •*.♥ڿڰۣڿ ANIOŁECZKU
•*.♥ڿڰۣڿ
…. .•* •*.♥ڿڰۣڿ
Trudno zrozumiec...

Jak uśpić mam Cię serce
Gdy cierpisz te katusze?
Jak mam zapełnić miejsce
Gdy mi rozrywa duszę?
Jak znaleźć mam odpowiedź
Dlaczego właśnie Ciebie?
Jak mogę Ci przekazać
Co chciałem Ci powiedzieć?
Jak wierzyć w wyższe plany
Że lepiej jest Ci teraz?
Jak zatamować łzy
Co płyną jeszcze nie raz?

Choć wszyscy przecież wiemy?
Że śmierć każdego czeka,
To czemu tak ciężko żyć?
Po stracie bliskiego człowieka?

•*.♥ڿڰۣڿ
…. .•* •*.♥ڿڰۣڿ
M.JARECZKA PYRSAKA

Szeptem tuląc piękno wspomnień zapadam w ciszę...
przepełnioną drganiem światła...
ktoś drzwi otwiera do mojego świata ah!
nie teraz za późno... nie w porę...
marzenia o małym skruszonym serduszku uleciały .....................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
PRZYTULAM TWOICH BLISKICH

Cofnąć czas -
Zatrzymać wskazówki zegara Jesteś ciszą która śpi

Jesteś tęsknotą oczu we łzach wiatrem który ucieka

Jesteś spokojem przeszłych dni Na zawsze pozostaniesz w sercach bliskich

JESTEŚ choć już Cię tu nie ma...

[*][*][*][*] [*][*][*][*]

♥ Aniele...♥ PAMIĘTAM ((*))

.....................)
.....)..............(,))
....(,).............[__]
...[__]............[__]
...[__]............[__]
.(____).........(____)
◄►*◄►*◄►*◄►
Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
i cząstka ciebie umiera z nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija ci ostry sztylet,
rozpruwa oddech powietrza łyk,
wspominasz zmarłe, minione chwile,
w gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
dusi nadzieję, rozsiewa strach.

Płonie przyjaciel w piekielnym raju.
Ktoś twarzy szuka w rozbitym szkle.
Przenika serca chłód w ciepłym maju,
gasną uczucia i stygnie krew.
Więdną rośliny bez wody życia.
W krąg się panoszy pustynny piach.
Wieczność już tylko w płonących zniczach
i na cokolwiek pozbawia szans.

Gdy ktoś odchodzi, bliski, kochany,
bezradność tłumi, odbiera głos,
jakby ktoś solą zasypał rany,
jakby w przełyku utkwiła kość...
Lecz przecież wszystko już wkrótce minie,
łzy na policzkach wyschną i znów
ktoś całkiem nowy film puści w kinie...
Potem nas wezwie do siebie Bóg.

Można odejść na zawsze,
by być stale bliskim.
"Bo umrzeć to zbyt mały powód, żeby przestać kochać”
[*][*][*]