"Drzwi otwórz i wyjrzyj na zewnątrz. We własnym rozkwitłym ogrodzie nazrywaj wspomnień pachnących o kwiatach, co znikły sto lat temu. W radości swego serca poczujesz może tę radość, która śpiewała w pewien ranek wiosenny, śląc wesoły głos poprzez sto lat."
( Rabindranath Tagore )

Jaśniutkie światełko mej pamięci niech zawsze płonie ((*)).

światełko naszej pamięci

„..Prosiłam, błagałam
Łzy niepotrzebnie lałam
Weź mnie ze sobą
Nie zostawiaj
Tęczę moją ofiaruję
Sercem Ci namaluję
Tylko mnie przytul..”

•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•
``ŚWIATEŁKO``
````PAMIĘCI```
•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•

......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ NIEUSTAJĄCE
.......(""""").ŚWIATEŁKO
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ NIECH ZAWSZE CI PŁONIE

____________$$$
__________$$$$$$
________$$$$$$ $
______$$$$$$$$ _$$
____$______ $$$$$$$
____$$$$_______ $$$$
_____$$$$$$$____ $$$
_______$$$$$$$__ $$$
___________$$$$__ $$
_____________$$$__ $
______________ $$$$
______________ $$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$____SPOCZYWAJ_____$$$$$
_$$$$$$___W POKOJU___$$$$$$
__ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____ $$$$$$$$$$$$$$$$$$

I cisza,
I pustka
I brak kogoś
Kto szedł wspólnym życiem
Wspólną drogą
Płomień świecy
I wspomnienie
I nadzieja, że kiedyś się spotkamy na jednej z nieba dróg.
Módlmy się
Tak chciał Bóg.

Tumidajewicz

ŚWIATEŁKO NIECH PŁONIE
.....(\ ***/)
.....( \(_)/ )
.....(_ /|\ _)
......./___\.....((*)) ((*))

P A M I Ę T A M

.....(\ ***/)
.....( \(_)/ )
.....(_ /|\ _)
......./___\.....((*)) ((*))

Pamiętam....

Światełko dla Ciebie Aniele [*][*]

•*˜˜*•. .•*˜˜*•. .•*˜˜*•.
__ŚWIATEŁKO PAMIĘCI__
`*`*•․¸_¸‚‚•*`*•․¸_¸‚‚•*`*

.................(¨`•.•´¨)
..................`•.¸.•´

<***>ROMANIE<***>

.................(¨`•.•´¨)
..................`•.¸.•´

Przyszła i dobrze o tym wiem.
Bałam się ją zobaczyć odwracałam wzrok
Czuam jej oddech na karku, odrzucałam myśl o niej
Nie może zabrać mi osoby, która kocham
Staram się walczyć z wyobrażeniem o niej
Odrzucam myśli, zaszywam się we własnym świecie
Czy jak zakryje kochaną płachtą wyobraźni śmierć Go ominie?
Czy odejdzie dalej, zbierając żniwo gdzie indziej?
Boje się o jutro, boje się o dziś, boje się o życie.
Po prostu, bo kocham z całych sił wciąż mocniej.
Z przerażeniem patrząc w przód. Nie chce, proszę śmierć odejdź!
Nie odeszła...Boże czemu przyszła?
****************************
MAMA JARECZKA PYRSAKA