Kwiat chryzantemy
w wielu barwach się mieni
zachwyca swoją urodą
jest to kwiat jesieni.

Jesień to czas zadumy
nad przemijaniem człowieka
nad tymi, którzy odeszli
i tym co nas czeka.

Kładziemy chryzantemy
na mogiłach bliskich
oni w tym dniu wspomnień
żyją w sercach naszych.

Stojąc nad mogiłami
zadumani nad przyszłością
smutek w blasku świateł
przeplata się z wiecznością.

Chryzantemy złociste
wśród zniczy blasku nie mają
stoją w wielkiej zadumie
nasz smutek wyczuwają.

Jak morskich głębin otchłanie,
jak mroki bezgwiezdnej nocy,
człowieczy los niepoznany,
tajemnicą z dnia na dzień się toczy.

Od wczesnych dzieciństwa już lat,
podróż w nieznane funduje nam życie,
zapisując w kronikach gwiazd
naszych przeżyć wierne odbicie.

Każdy dzień jest wyzwaniem,
niespodziankami karmi nas los,
z chwilami uniesień w programie
i trudami, co odbierają nam moc.

I właściwie nieważne czy idziesz,
po bezdrożach czy też na wprost,
wszystkiego nie można przewidzieć,
bo niezbadany … człowieczy jest los.

...bez Ciebie tracimy siły,
samotność krąży we krwi
tęsknota jak powietrze
jest wszędzie...
Bez Ciebie uciekamy wciąż,
radość zamknęła drzwi
Bez Ciebie jesteśmy pustką....

jak czegoś brak to brak...

W morzu otchłani wszechświata
Bóg mnie umieścił tuż obok siebie,
dał miłość radość prawo wyboru
i przygotował mieszkanie w niebie.

Ja sługa niewdzięczny ślepy i głuchy,
jeszcze nie widzę tej Bożej miłości,
dla mnie ważniejsze uroki świata
przecież daleko mi do wieczności.

Lecz czas już czeka na mnie z wyrokiem,
los go przyniesie niespodziewanie,
wtedy otworzą się moje oczy
tylko nadzieja w Bogu zostanie.

Bo jestem mniejszy niż ziarnko piasku,
mniejszy niż gwiezdny pyłek w kosmosie,
wobec potęgi i mocy Stwórcy
co decyduje o moim losie.

Zabrał nam Cię Pan Bóg
nie tłumacząc nic nikomu,
My jesteśmy ciągle w drodze
Ty już jesteś w domu(...) Boże, dlaczego? Przecież to nie tak miało być....

Śpij. Ptaki już posnęły
w bezpiecznym cieple gniazd.
Śpij... Niech Cię ukołysze
przyjazne światło gwiazd.
Śpij... Niech swe piękne baśnie
opowie Ci szum drzew.
Śpij... Niechaj Cię ukoi
pobliskiej rzeki śpiew.
Śpij... Niech wieczorne kwiaty
otulą Cię swą wonią
nim same ku murawie
zmęczone główki skłonią.
Śpij... Niechaj w zapomnienie
odejdą wszystkie łzy.
Śpij... niech Ci się śnią,
spokojne, jasne sny…
Jest sobota, ona przypomina mi tyle złego, Boże czasami nieradzę sobie nawet ze wspomnieniami. Czasami wspomnienia zadają okropny ból.

Wszystko powstaje,
trwa, by przeminąć.
Ciało się rodzi,
żyje, by zginąć.
Myślisz, więc jesteś?
Myśl nie jest stała,
jest ona krótka,
krucha, nietrwała.
Wczoraj rzecz pewna,
dziś niekoniecznie...
Tylko Twa Dusza,
żyć będzie wiecznie...

nie zawsze szczęście sie w życiu ma...

Smutna rzeczywistość,
codzienność, która doskwiera...
zostaje tylko sen,
o lepszym świecie,
gdzie spełniają się marzenia.
Życia zabraknie na rozmyślanie,
o ludziach którzy byli i odeszli,
o niespełnionych wizjach świata,
o straconym optymizmie.
Wszystko się rozmywa,
pozostaje za mgłą,
tylko smutek w oczach,
tylko zawiedzione nadzieje,
chociaż nadzieja jest tym co pozostaje,
kiedy wszystko sens straciło
to tylko ona światło nam daje...