``Ci co odeszli wciąż zyją w nas.
W naszych sercach i wspomnieniach
pozostaną tam przez cały czas.
Anioły są wśród nas
Czasem siadają na ziemi
Składają skrzydła
I płaczą
Pragną tak jak ludzie
Kochać
Uśmiechać się
Chowając między palcami
Swe niebieskie łzy
Ukrywają siebie
Anioły są wśród nas
Czasem niewidoczne dla oka
Wyczuwalne dla serca.

SPOCZYWAJ W POKOJU NASZ ANIOŁKU(((*))((*))
Bardzo Cię kochamy Rafałku i pamiętamy o Tobie.

```*~*~*~*
```ŚWIATEŁKO
```PAMIĘCI
```*~*~*~*
*```
*````````(
*````````)
*````````((
*```````((,)
*```````(,))
*``````((*)))
*`````*===*
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
````````````
```*~*~*~*
```PAMIĘTAM
```*~*~*~*

Tysiące Światełek za wczoraj i dzisiaj...przez brak prądu nie mogłam zapalić światełek ale myślami byłam przy wszystkich Aniołkach i Aniołach które odwiedzam codziennie...

JESTEŚ Z NAMI GDY PAMIĘTAMY
]]...........(
]]..........))
]].........( ,)
]].........((, )
]]........((,)))
]]........(((,))
]].......[][♥][]
]].......[][♥][]
]].......[][♥][]
]].......[][♥][]
]].......[][♥][]
]]......******

PAMIĘTAM
*********

Pod powiekami łez brakuje,
Tęsknota dręczy,wszystko smuci.
W sercu Twój obraz się maluje,
Kto nas bez Ciebie żyć nauczy.???

.................[*][*]

Chociaż nie zawsze mogę zapalić wirtualny promyk dla Ciebie, to zawsze jesteś w mej pamięci, Rafałku.

Pożegnanie
„Najbardziej mi szkoda jesieni
Drzew co zaszumią inaczej gdy nagie
Tych odblasków słonecznych
Rzucanych pasmami przez
Ozłocone gałęzie
Chwil ulotnych, drżących
Przed nieznanym jutrem
Uroda kolorów odchodzi
Nieodwołalnie bez obiecanek
Zostawia smutek jak
Każde pożegnanie”
K.Susabowska

Każda pora roku niesie nam smutek, samotność i ból rozstania...

Trzeba przeżyć wszystko, co jest nam dane.
Cała radość i cały smutek.
Nie wolno nam się od tego uchylić. Nie przeżyty smutek, przed którym uciekliśmy, i tak kiedyś nas dopadnie.
Hanna Krall

Światełko na dobranoc Rafałku((**))
Opiekuj się swoimi bliskni Aniele...[*]

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku.

Joanna Kulmowa
Matki człowieczej lament

Kiedy mi Cię Synku zwiastowali
to myślałam niebo mi otwarli
że to nie udręka być matką człowieka. Synku!
Kiedy mi się objawili w złocie
nie myślałam że mi wydrze kto Cię
że na ludzka mękę będziesz mi człowiekiem. Synku!

Kiedym w sobie tę nosiła jasność
anim czuła że na krzywdę własną
że tak cierpieć musi kto wszedł mędzy ludzi. Synku!
Kiedym na świat wydawała brzemię
nie wiedziałam że uchodzisz ze mnie
na Twoją niedolę na matczyną boleść. Synku!

I poznałam w Tobie umieranie
i poznałam żeś Ty krzyżem dla mnie
że okrutną rzeczą być matką człowieczą. Synku!
Kiedy mi Cie zwiastowali
nie wiedziałam że mi Cię wydarli
że oblekasz ciało aby źle się stało. Synku!
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE RAFALE
POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH IRENA