Jesienna nostalgia
snuje myśli
mglistą melancholią
w szeleście umierających liści
usypia szare godziny
wieczornej zadumy
z ciemności wypełza wspomnienie....

PIOTRZE...........BRAK CIEBIE JEST BÓLEM CISZY,CIĘŻAREM DZIWNEGO OCZEKIWANIA ━ ☆❤☆ ━  ━ ☆❤☆ ━ ━ ☆❤☆ ━  ━ ☆❤☆ ━   ♥♥♥ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA NA DZISIAJ((*))I KOLEJNE DWA DNI (BĘDĘ NIEOBECNA DWA DNI) DLA CIEBIE ANIOŁKU.♥♥♥ PAMIĘTAM ♥♥♥

MOJA PAMIĘĆ
MOJE WSPOMNIENIE

¸.•´✿`✿¸.•*)¸.•´✿¸.•*))✿¸.•*

Światełko dla Ciebie Piotrze.

BOŻE DLACZEGO GO ZABRAŁEŚ , BOŻE DLACZEGO TAKI BÓL NAM ZADAŁEŚ ,BOŻE DLACZEGO TO ON ODSZEDŁ .BOŻE PROSZĘ WEŻ GO W SWE RAMIONA ,NIECH JEGO DUSZA CZUJE SIĘ UTULONA ,BOŻE POWIEDZ MU ZE GO KOCHAMY I ZAWSZE PAMIĘTAMY ,ZE KIEDYŚ SIĘ SPOTKAMY U WRÓT TWEJ NIEBIAŃSKIEJ BRAMY..............PROSZĘ......ŚWIATEŁKO(*) MODLITWĘ ZOSTAWIAM...ŚPIJ W SPOKOJU PIOTRUSIU

•*´¯`✿....Każdy dzień jest rocznicą...
Każdy dzień jest czekaniem....
Każdy dzień utopiony w tęsknocie...
Każdy naznaczony rozstaniem...¸.•*´¯`✿
•*´¯`✿
....(¯`v´¯)
...(¯` ✿´¯)
✿..(_.^._)
.(¯`v´¯) •./¸✿
(¯` ✿..¯))✿/¸.•*✿!
.(_.^._)√•*´¨¯(¯`v´¯). Dla Ciebie kochany Piotrusiu wraz z modlitwą

Piotrze...

Patrzę w twe piękne oczy, mój mądry kocie
czytam w nich opowieść o mojej tęsknocie.
Jestem ci wdzięczna za twój łebek puszysty
wtulony we mnie, gdy płaczę… jak wszyscy,
którzy przeżyć muszą, choć umarła w nich dusza
razem z dzieckiem… razem z miłością, która porusza
Tak bardzo lubię, gdy mruczysz przyjaźnie
ufnie, szczerze przytulasz się do mnie.
Kocham cię, kulko moja niezwykle słodka.
I wybacz mi proszę, że bez mrugnięcia oka,
gdyby kazali - oddałabym ciebie, byleby by znów…
poczuć się matką…, byleby zdarzył się cud…

``.``(`
``.``)`
``.``(,)`
``(¯`v´¯)
`.``*.¸.*` 15 X DZIEŃ DZIECKA UTRACONEGO ___ TWOJEJ PAMIĘCI PIOTRUNIU______


Motyle

Strumieniem światła zostajesz w mojej głowie
Uściskiem serca wzruszeniem drgnieniem powiek
Gdy Ci żonkilem czy bratkiem kiedyś powiem
Czy mnie usłyszysz?
I czy się kiedyś dowiem?

Bo jasna droga przed Tobą nie przede mną
Bo rozpacz jest bez dna gdy w sercu kwiaty więdną
Bo łzy co płyną w wieczność godzinami
Łzy przygniecione ciężkimi powiekami
Mienią się w duszy marzeń motylami
Co na cmentarzu zbudzone snu promykiem
Na moich ustach giną niemym krzykiem