Kobieta na cmentarzu
Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Tam, gdzie nie widzę już gwiazd.
Tam, gdzie wolniej płynie czas.
Tam jesteś...
Bez Ciebie pusty ten mój świat.
Tam, gdzie Twa sylwetka i cień za cieniem goni.

A tutaj moje serce łzy za Tobą roni. NA ZAWSZE W SERCACH TYCH
KTÓRZY CIĘ KOCHAJĄ...
..............)............)
((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____) .

Pamiętam Pawle codziennie

CZUJĘ SIĘ JAK LIŚC NA WIETRZE
BRUTALNIE ZERWANY
HURAGANAMI TARGANY
BEZ SWEGO MIEJSCA
NADZIEI
BEZ SZCZĘŚCIA
BEZ CIEBIE SYNKU KOCHANY


("v")
-"v´--CAŁY CZAS ŻYJESZ
("v")
-"v´--W MOIM SERCU,
("v")
-"v´--WSPOMNIENIU
("v")
-"v´--I W MODLITWIE