⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
♥✿✿♥

```````````)
``````````( (
``````````) )
``````````/( ((
`````````((ღ)) )
````````/( ( ღ) )
````````( (ღ) ) ) )
```````( ( ( ((ღ) ))
``````/( ( (ღ) ))) ) )
``````( (( ( (( ღ) )) )
`````/(( (( ღ) ) )) ) )) )
````( ( ( ((( ღ) ) ) ) ))
````/( (( ( (ღ)) ) )) ) ))
````( (( ( ( ((ღ) ))) ) )))
````((( ( (( ღ) ) ))) ) ))
`````( (( (((ღ) ) ))) ))
```````IIIIIIIIIIIIII
``[[▒) ♥░♥╬♥░♥ (▒]]
``[[▒) ♥╬♥░ ♥╬♥ (▒]]
``[[▒) ♥░♥╬♥░♥ (▒]]
``[[▒) ♥╬♥░ ♥╬♥ (▒]]
``[[▒) ♥░♥╬♥░♥ (▒]]
``[[▒) ♥╬♥░ ♥╬♥ (▒]]
``[[▒) ♥░♥╬♥░♥ (▒]]
``[[▒) ♥╬♥░ ♥╬♥ (▒]]
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
Tęsknota jak biały anioł
czuwa
idzie krok w krok
składa skrzydełka, by podfrunąć
do nieba bliżej Ciebie...
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

CIEMNOŚĆ
„Wciąż nade mną jakby ciemność
w głąb otchłani się pogrążam
wszędzie cisza, wszędzie ciemność
znowu nie wiem gdzie podążam.
Coraz większe tu ciemności!
w dali tylko nikłe światło
światło, gwiazdy mej miłości
które jeszcze nie wygasło.
Ma nadzieja wraz z miłością.
wciąż ode mnie się oddala
serce żywię dziś żałością
ból złe myśli znów wyzwala.
Czemu szczęście mnie minęło?
przecież było bardzo blisko
raz się do mnie uśmiechnęło
i odeszło biorąc wszystko”

Z Tobą Pawełku odeszło wszystko…
(**)

.....)
....((
.....)
....-&-
...__/

gdy ogarnia nas
mrok rozpaczy
walczymy
o powrót
do światła...


****************************

PAWEŁKU
NIECH DOBRY BÓG
OTULI CIĘ SWOIM
MIŁOSIERDZIEM ♥

(")(")(")

ŚWIATEŁKA PAMIĘCI DLA CIEBIE PAWEŁKU...NIECH NIGDY NIE GASNĄ...

(")(")(")

Wśród uśmiechniętych serc, otulonych w marzeń puchu.
Wśród rozkosznych słów, szeptanych łagodnie przy uchu.
Wśród padającego deszczu ze śniegiem.
Przedziera się Ona.

Naprzeciw wszystkim i wbrew wszystkiemu
Twardym, żwawym krokiem stąpa po ziemi.
Musi zdążyć nim mrok swą płachtę rozścieli.
Ze łzami w oczach, od stóp do głów w czerni.

W ręce dzierży kwiat miłości- małą różę czerwoną.


Gdy będzie już na miejscu, łza spłynie powoli.
Przypomni sobie uśmiech, ciepło Jego dłoni.
Lekkim ruchem fotografię ze śniegu oczyści,
A w jej oku kolejna łza zabłyśnie.

Drżącą dłonią zrobi miejsce małej róży czerwonej
Z tęsknotą nie radząc sobie, we własnych łzach utonie.
Złoży kwiat, powie „kocham cię synku i tak bardzo tęsknię”
Obróci się. Odejdzie-, bo nie może nic więcej.

"Bo umrzeć to zbyt mały powód, żeby przestać kochać."