````````````````(¯`v´¯)
```````````````(¯`(♥)´¯)
````````````````(_.^._)
````````(¯`v´¯)```````(¯`v´¯)
```````(¯`(♥)´¯)`````(¯`(♥)´¯)
````````(_.^._)````````(_.^._)
.•°*”˜˜”*°•°*”*°•°*”*°•°*”*°•°*”˜˜”*°•.
żona śp. JANA TOMALA
bliska śp. rodziny HERMANOWICZ
śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ
śp. ZUZANNY WINNICKIEJ
˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜





…….)
……((
…..(((,)
..*__Π__* ..
*[______]*
____ ,+.*`,+.*`,+.
__,+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
+.*`,+.*`,+.
_,+.*`,+.*`,+.
__,+.*`,+.*`,+.
_____ ,+.*`,+.*`,+. .
`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)¸.•`´)`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)
«´¨ •.¸TYLKO MIŁOŚĆ I PAMIĘĆ
´¨ •.¸« POTRAFIĄ ZATRZYMAĆ CZAS...
( ¸.•`´(¸.•`´ ``•.¸`•.¸(``•.¸ ¸.•`´)``•.¸ ¸.•`´)´ ``•.¸)

____¶¶__________________¶¶
___¶¶_¶¶______________¶¶_¶¶
__¶¶___¶¶____________¶¶___¶¶
_¶¶_____¶¶__________¶¶_____¶¶
¶¶______¶¶_(::::::::::)_¶¶______¶¶
¶¶______¶¶__~~~~~_¶¶ _____ ¶¶
¶¶______¶¶_(((((())))))¶¶_______¶¶
¶¶______¶¶((((((()))))))¶¶______¶¶
¶¶______¶((((_◒_◒_))))¶______¶¶
¶¶______((((((__♥__)))))))____ ¶¶
_¶¶_____))))))))___((((((((____¶¶
___¶¶¶¶_))))))_==_((((((_¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__((__))__¶¶¶¶¶
___¶¶¶______ \\_//______¶¶¶
__¶¶____¶¶¶¶_╚-╝_¶¶¶¶___¶¶
_¶¶___¶¶¶__¶¶_╬_¶¶__¶¶¶___¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶€€€€€€€€€€€€€¶¶¶¶¶¶¶¶
((♥,»*¯*♥*¯*«,♥)) ((♥,»*¯*♥*¯*«,

†```````)
†``````( (
†`````) ) )
†````( (,) ) )
†````( ( ( (,))
†````((,) ) ) )
†```( ( ((,) )) )
†```( (( (,)) ) )
†````[[[[[]]]]
†``[[இஇஇஇ]]
†``[[இஇஇஇ]]
†``[[இஇஇஇ]]
†``[[இஇஇஇ]]
†``[[இஇஇஇ]]

Trudno jest żyć w nieszczęściu,
Kiedy się płacze i szlocha.
Lecz jeszcze trudniej bez kogoś,
Kogo się bardzo kocha.

Wśród uśmiechniętych serc, otulonych w marzeń puchu.
Wśród rozkosznych słów, szeptanych łagodnie przy uchu.
Przedziera się Ona.

Naprzeciw wszystkim i wbrew wszystkiemu
Twardym, żwawym krokiem stąpa po ziemi.
Musi zdążyć nim mrok swą płachtę rozścieli.
Ze łzami w oczach, od stóp do głów w czerni.

W ręce dzierży kwiat miłości- małą różę czerwoną.


Gdy będzie już na miejscu, łza spłynie powoli.
Przypomni sobie uśmiech, ciepło Jego dłoni.
Lekkim ruchem granit ze śniegu oczyści,
A w jej oku kolejna łza zabłyśnie.

Drżącą dłonią zrobi miejsce małej róży czerwonej
Z tęsknotą nie radząc sobie, we własnych łzach utonie.
Złoży kwiat, powie „kocham cię synku i tak bardzo tęsknię”
Obróci się. Odejdzie-, bo nie może nic więcej.

Dla świata byłeś jego częścią
dla nas CAŁYM ŚWIATEM.

ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE SYNKU
ŻADEN WIATR ICH NIE ROZWIEJE.
BO SĄ ZAPALANE SERCEM.