"Wyludnił się świat"

Widzę Cię, słyszę Cię
lecz nie mogę dotknąć...
Wiesz, ta nieobecność boli.
Widzę jak siedzisz w tym fotelu,
który stoi teraz pusty,
ciszą jak kocem okryty.
Dlaczego nieobecność
drapie w ściany i krzyczy?

Twój ulubiony kubek
taki smutny i chłodny.
Choć jeszcze niedawno
częstował chwilą
i ogrzewał ręce.
Niestety już wiem
jak gorzko smakuje tęsknota.
Niestety już wiem
jak mocno parzy w serce.

Widzę Cię, słyszę Cię
lecz nie mogę dotknąć.

Jednego człowieka brak
a jakby wyludnił się cały świat...

Zbliża się kolejny Adwent bez Ciebie...:(

Tęsknie kochanie bardzo

Pamiętam…

Na tamten świat nikt się nie spóźnia, a niektórzy są nawet przed czasem jak Ty Patryku...

ZA SZYBKO, ZA WCZEŚNIE

Za szybko, za wcześnie...
Nie zdążyłeś być jeszcze.
Zabrałeś moje serce,
pozbawiłeś ciepła ręce...

Odszedłeś tak nagle.
Moja dusza pęka, słabnie...
Jak rano silną wstać?
Światło przestało grzać...

Za szybko, za wcześnie...
Nie byłam gotowa jeszcze.
Nie zdążyliśmy razem być.
Jak się uśmiechać? Jak żyć?

Tak kruche jest życie człowieka.
Żyj, kochaj, nie zwlekaj!
Bo kiedyś nadejdzie ten czas...
Zabraknie Jej, Jego i nas...

Patryku... modlimy się za Was... Wy za Nas... wieczny odpoczynek....

"Czas zadumy"
I znowu przyszedł
ten trudny czas...
Zerwał się liśćmi
kolejny raz.

I znowu przyszedł
przez zamknięte drzwi
oddychać chłodem,
wyciskać łzy.

I znowu przyszedł
herbatę studzić,
częstować ciszą
brakujących ludzi.

I znowu przyszedł
ze snu wyrywać,
jak szorstkim kocem
smutkiem okrywać.

I znowu przyszedł
kaleczyć serce,
bólem przytulać,
krępować ręce.

I znowu przyszedł
za gardło ściskać,
rozniecać wieczne
wspomnień ogniska.

I znowu przyniósł
kwiaty i znicze,
żeby przypomnieć
jak kruche jest życie.
Kocham was wszystkich którzy są blisko Ciebie

Trzymaj się Aniele...

Dla Ciebie Patryczku.❤