Kochana daj siłę rodzicom w te szczególnie ciężkie dni...Światełko dla Ciebie Patra.[*]

Płatki białych róż
Mieniły się tak pięknie,
Świeczka wprowadzała zadumę...
Dusza i pamięć o Tobie...
Ciągle żywa...
Bo ten most życia,
Tak kruchy...
Gdzieś pomiędzy wierszami...
Na skrzyżowaniu słów
niewypowiedzianych...
Twarz z kamienia,
Nauczona nie okazywać cierpienia...
Niczym wieczne iskierki szczęścia...

(
))
/(
(,))
( ( ,))
( ( ,) )
( (,, ) ))
(((,, ))
...^...
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
Najjaśniejsze światełko pamięci na ten niedzielny jesienny dzień dla Ciebie Aniele.

Jako wierny towarzysz naszych dni i nocy,
od początku do końca - zawsze razem z nami,
pełen miłości przy nas wciąż wytrwale kroczy,
z Nim żyjemy, z Nim w sercu cicho zasypiamy.
__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pamięć moja jest ciągle żywa i tak już będzie zawsze.
Aniele drogi, Twoim najbliższym z całego serduszka dziękuje za pamięć o moim Braciszku.
Teraz już wiem, że nawet wtedy gdy mnie nie ma, są serdeczni przyjaciele, którzy nie pozwolą zapomnieć. Pozdrawiam cieplutko.

Patryniu, dziękuję moja Perełko. Tak na to czekałam. Kocham Cię Córciu moja, tak bardzo Cię kocham.

Światełko pamięci dla Ciebie Patra [*]

(*)(*)(*)
"Już Zaduszki się zbliżają
z nieba w wszyscy zaglądają.
Jak na dole groby stroją
na cmentarzach aż się dwoją
Ludzie biegną, porządkują,
świece kwiaty też kupują.
Każdy grób tam porządkuje
i upiększyć go próbuje
Bo raz w roku się zbierają
i cmentarze odwiedzają.
Gonią swoje samochody,
pokazują rewie mody...
Lecz nie oto właśnie chodzi
jak się komuś dziś powodzi.
Liczy się tu zadumanie
i na chwilę zatrzymanie.
By rozważyć sens życia
i naszego tu przeżycia.
By modlitwa co dzień była,
nas przez życie prowadziła.
Bo gdy życie zatracimy
i swą wiarę zagubimy,
to pieniądze nic nie dadzą
w niebie nas tam nie posadzą.
Święto w niebie też tam mają
i na święto to czekają.
Bo przepustki tam rozdają
zejść na ziemię pozwalają.
By na grobie spędzić chwile,
pozwolenia mają tyle.
By wśród krewnych się zatrzymać,
płomyk świecy tam otrzymać.
Czasem przecież nam się zdaje,
że nam myśli ktoś oddaje.
Że czujemy obok siebie
i myślimy o Tych w niebie.
A to oni tu przychodzą
po cmentarzu wśród nas chodzą.
Zabierają te płomyki
jak wspaniałe klejnociki.
A z tych modlitw co mówimy
i w nich przodków polecimy.
To bukiety układają,
potem w niebie je oddają.
Przed oblicze Pana niosą
i kwiatami tymi proszą,
by Pan przyjął te bukiety
jak dusz zmarłych amulety.
Tak im pomóc tam możemy
i modlitwy tam wyślemy.
By im wszystko w Raju dali
jak za życia obiecali.
A płomyki świec migają
blask do nieba wysyłają.
Że wciąż o nich tu myślimy -
kiedyś do nich dołączymy... "

(*)(*)(*)
"Odeszłaś do cichej krainy, do życia wśród niebieskich fal, odpocząć po
pracowitym życiu, bliskim pozostał smutek i żal..."

Gdzie jesteś Patryniu??? Gdzie jesteś moja Perełko? Tak bardzo Cię kocham. Radzę sobie jakoś Patryniu, raz lepiej, raz gorzej, tylko z tęsknotą nie mogę,nie umiem. Tęsknię za naszymi rozmowami, za Twoim śmiechem, za Twoim "mami". A mówiłam Ci dzisiaj, że Cię kocham? A mowiłam, że jesteś moim Cudem? Moim Światełkiem?