†

..a czas płynie jakby nigdy nic, głośno liczy moje łzy...


***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

Były chwile, gdy stałaś tak blisko,
Widziałam Twych oczu spokojne morze,
Oddałabym wiele i sprzedała wszystko,
By być przez moment przy Tobie...


***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

A Ci co odeszli ..wciąż z nami są...


***
Monika, z tobą odeszły anioły...

Zdaje mi się, że widzę. Gdzie? Przed oczyma duszy mojej.

Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie.


***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

A co było ..już, nie wróci...
Pozostał żal i pustka.
Tęsknoty, nie ma końca...

***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

Za młoda na sen...

***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

Odeszłaś cicho i bez pożegnania,
Jak ta, co nie chce swym odejściem smucić, jak ta, co wierzy w chwili rozstania, że ma niebawem z dobrą wieścią wrócić...


***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

Pamięć o Tobie w moim sercu żywa, niczym Twoje zdjęcie, któe wisi na ścianie...

***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

A Ty, blisko bądź ..wpieraj mnie...

***
Monika, z Tobą odeszły anioły...

Mozna odejść,poddać się,
albo walczyć dalej,
wciąż upadamy,
żeby na nowo powstać...
Czasami brak woli walki,
cierpimy w samotności.
Życie choć trudne jest,
zawsze ma sens.
Trzeba doceniać każdą chwilę
Każdego wartościowego człowieka,
drzewa za oknem,
ptaków śpiew...
Warto doceniać póki jest czas,
bo kiedyś go może zabraknąć...

NA ZAWSZE W MOIM SERCU