Człowiek tyle razy umiera, ile razy traci przyjaciela...(*)

Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie.

(*)

Światełko dla Ciebie Miruś (*)

Dziś na grobie ogarek
świecy tli się mały,
płyną słowa modlitwy.
Oni Cię kochali...
Proszą Boga by dał Ci
spokój i wytchnienie.
Zmazał grzechy i dał Ci
wieczne zbawienie.
W ich pamięci zostaniesz,
sercach co kochały.
W szczerych słowach modlitwy
za Ciebie szeptanych...
Odpoczywaj w spokoju.

Boże powiedz dlaczego,
dlaczego tak się stało?
czym Cię obraził, zawinił
co Ci się w nim nie spodobało.?!
Przyszywa mnie zimny dreszcz
centymetr po centymetrze,
dlaczego Go stąd zabrałeś
dlaczego zabrałeś powietrze.?! ;(
Patrzę w niebo z nadzieją
nie ma żadnej odpowiedzi,
a może On jest już tam z Tobą
może już obok siedzi
Krzyczę w obłędzie do Ciebie
w rozpaczy przeklinam Cię Panie
odpowiedz mi teraz.! natychmiast.!
Usłysz moje wołanie.!
Pewnie tam mu jest lepiej,
tam już pewnie nie cierpi,
Boże przekaż mu tylko,
że będę za Nim tęsknić...

Pamiętam (*)

Tu się droga załamała,
tu się droga zawróciła,
gdzie ten krzyż zgarbiony stoi
i gdzie stoi ta mogiła...
Gdzie ta prochu garstka mała,
co bijącym sercem była...
Tu się droga załamała,
tu się droga zawróciła...