Tęsknota to bliskość w oddaleniu.
Jesteś tak daleko, a jednak blisko...

Czy można chwycić w dłonie wiatr
i nad powierzchnią wody brodzić?
Czy można zamknąć drzwi na świat,
zatrzymać miłość, gdy odchodzi?
Czy można zimą znaleźć bez,
pochwycić ptaka, gdy jest w locie?
Czy można nie czuć łez,
nie myśleć nigdy o tęsknocie?
Czy można duszy bronić łkać,
pozbawić serce wielkich marzeń?
Czy szczęście musi chwilę trwać,
by nie pamiętać zwykłych zdarzeń?
Czy można noc zamienić w dzień,
rozpalić ogień na jeziorze,
sprawić, by jawą stał się sen,
zapomnieć ból, gdy boli gorzej?...

Był taki Ktoś, kogo nie zastapi nikt...
Był taki Ktoś, kto nie wróci
nigdy już...

"A gdy serce Twe przytłoczy myśl,
że żyć nie warto, z łez ocieraj
cudze oczy, chociaż Twoich
nie otarto..."
M. Konopnicka

Nadejdzie jeszcze dla nas czas,
gdy spoza chmur wyjdzie słońce
i szary do tej pory świat
rozkwitnie barw tysiącem,
a każda łza, co oko pali,
w radość łzę się zmieni
i pełnym blaskiem
znów zapłonie światełko
pośród cieni...

Pozostawiam wierną pamięć...

Płomyków tysiąc cicho płonie,
jak dywan świateł ciepłych, żarliwych,
jak pozdrowienie przyjaznych dłoni
dla nich - już zmarłych,
od nas - żywych...

Pamiętam...
Mireczku wyjeżdżam na wakacje więc nie będę mogła zapalać światełek ale Ty wiesz że pamiętam zawsze!

Ci którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem
zostali duszą co wszystko słyszy
opiekując się nami przez dni całe

Oni przekroczyli już życia próg
ten najwyższy który i nas czeka
albowiem o tym postanowił Bóg
że taki jest życia kres człowieka

Chociażbyś posiadł skarby świata
to nie zmienisz Boskiego wyroku
lepiej więc w każdym mieć brata
niż gardzić nim na każdym kroku

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy
bez względu na swoje majętności
więc to czego w życiu dokonamy
wróci na sądzie sprawiedliwości


I choć nosimy Ich w sercu rok cały
to dzień jest szczególny
zapalamy ogień pamięci wspaniały
oddając Im hołd do nieba wspólny

Łączymy się z Nimi przez światło
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy
Oni wiedzą że dzisiaj Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu gdzie teraz odpoczywają
niechaj połączy nas więzi mgiełka
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają

...Zapalmy światełko pamięci.
9 miesięcy bez Ciebie...