"Byłeś u kresu drogi dalekim światełkiem
Nadzieją, której darmo szukać mędrca szkiełkiem
Byłeś serca stukotem i myśli gonitwą
I żebyś wreszcie przyszedł, żarliwą modlitwą
Byłeś liściem świecącym w purpurze jesieni
Byłeś drzwi niecierpliwym uchyleniem w sieni
I chwilą, w której zamarł czas i znikła przestrzeń
Przez jedną chwilę byłeś, tym byłeś a jesteś...
Jesteś wesołym ogniem, co strzela wysoko
Nadzieją, którą darmo szuka mędrca oko
Czasem mierzonym serca biciem niecierpliwym
I żebyś tu został westchnieniem żarliwym
Jesteś moją muzyką w siedmiu strunach śpiącą
I garścią śniegu, w którą wtulam twarz płonącą
I nitką co się złoto w przędzy myśli przędzie
Tym wszystkim dla mnie jesteś, tym jesteś, a będziesz...
Będziesz wiatrem wiosennym co wieje od rzeki
Będziesz snem, co zmęczone zamyka powieki
Moim świtem spokojnym, dni szarych pogodą
Będziesz soli okruchem i chlebem i wodą
Będziesz niezgrabnym wierszem i świerszczem w kominie
Babim latem w jesieni i kolędą w zimie
Bo tak nam już sądzone, tam gdzie ja i Ty wszędzie
Byłeś jesteś i będziesz..."

Kochanemu Michałowi

"Jeśli mnie przyjdzie odejść pierwszemu,
Nie daj zachmurzyć się swemu niebu.
I myśl uparcie, bez chwili wątpienia:
To tylko zmiana, a nie rozstanie.
Bo tak jak śmierć jest częścią życia,
Zmarły wciąż żyje pośród żywych.
I wszystkie zdobycze wspólnej podróży,
Chwile zachwytu, dzielone olśnienia,
Nagromadzone skarby intymności,
Rzeczy, które wzbudzały w nas śmiech, płacz lub śpiew,
Śnieg błyszczący w słońcu i pierwszy powiew wiosny,
Bezgłośny język spojrzenia, dotknięcia,
Wzajemna wiedza,
Każde darowanie i przyjęcie,
Nie są to kwiaty, które więdną,
Ani też drzewa, co walą się lub próchnieją,
Ani kamienie,
Bo i te w końcu ulegną wichrom i ulewom,
A dumny szczyt zamienia się w piasek.
Czym byliśmy – jesteśmy.
Co mieliśmy – posiadamy.
Jest wspólna przeszłość niezniszczalna teraz,
Kiedy więc idziesz lasem, po którymśmy kroczyli,
Lub próżno szukasz nad rzeką mego obok cienia,
Albo zatrzymujesz się na szczycie w miejscu,
Skąd zwykliśmy rozglądać się po łąkach,
Czy też na widok czegoś bezwiednie szukasz mojej ręki,
A gdy jej nie ma to czujesz, jak rośnie w tobie smutek-
Poczekaj.
Przymknij oczy.
Odetchnij.
Wsłuchaj się w moje kroki w twoim sercu.
Wcale nie odszedłem, ja dalej idę z tobą."

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci, niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen

"Daj nam siłę oprzeć się bezradnym łzom,
Daj nam siłę powstać od najdroższej mogiły
Daj nam Boże łaskę takiej siły
Co na nowo odbuduje nasze życie.
Nie prosimy cię Boże o cud,
Lecz prosimy o siłę przetrwania"

Panie Boże miej nas w opiece! "Z Tobą ciemność nie będzie ciemna wokół mnie, a noc tak jak dzień zajaśnieje"

"....Panie, obudziłam się, ale jego przy mnie nie było.
Moja miłość jest u Ciebie, Panie, tak mocno wierzę,
ale nie mogę się przyzwyczaić do jego nieobecności —
każde przebudzenie jest bólem, bo jego tu nie ma.
On odszedł na dalekie brzegi, do których nikt nie dotrze,
nie przechodząc przez ciasne drzwi śmierci.
Ja sama na moim brzegu nie mogę go już zobaczyć.
Pewnego dnia powiedziałam: „na zawsze”
i on powiedział: „na zawsze”.
A Ty, Panie, obiecałeś nam, że będziemy się kochać w Tobie na zawsze. Teraz, nie widząc go, wierzę
w Twoją obietnicę, że nasza miłość się nie skończy.... "