Michał Kordowski

Są ludzie, którzy nie żyją obok nas,
ale żyją w nas.
I dlatego ich brak
bywa obecnością...
ღ

Gdy gasną świece po świętach,
a dom wraca do codziennej ciszy,
myśl o Tobie siada obok —
spokojna, znajoma.

Byłeś miłością i przyjaźnią,
jednym sercem na dwa imiona.
Czas nauczył mnie żyć dalej,
ale nie nauczył zapomnieć.

Więc dziś tylko wspominam —
z głębokim żalem, że Cię nie ma,
ale z wdzięcznością,
że byłeś.

ღ

❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️

........۩இ۩இ۩     ۩இ۩இ۩
 ۩இ░░░░۩இஇ۩░░░░இ۩
۩இ░░░░░░░ ۩ ░░░░░░இ۩
۩இ░░░ Urodzinowe...░░░இ۩
 ۩இ░░ Światełko ░░░░இ۩
  ۩இ░░ Pamięci ░░░░இ۩
     ۩இ░░░░░░░░இ۩
      ۩இ░░░░░இ۩
        ۩இ░░இ۩ 
          ۩இ۩  
✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿
..„ Rozłąka jest naszym losem,
....spotkanie naszą nadzieją...
..Zostawiam modlitwę.❄️♨️❄️
♨ ❤️ԑ̮̑♦̮̑ɜܓ ♨ ❤️ ♨ ԑ̮̑♦̮̑ɜܓ ❤️♨
✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿•*´¯`✿

Każdy oddech niesie echo
Twoich kroków, Twoich słów.
Nie ma Ciebie, ale jesteś
w każdej chwili, w środku snu,
w każdej burzy, w każdym wichrze,
w każdej drodze, w każdym zmierzchu.
Mocno wierzę, że mnie widzisz
i prowadzisz przez złe dni.
Wiem, że kiedyś wzejdzie słońce,
co rozgrzeje serce me.
Pozostaniesz w mych wspomnieniach
już bez bólu i bez łez.
I prowadzi mnie Twa miłość
przez to życie dzień po dniu.
Kiedyś znowu się spotkamy
po tej drugiej stronie chmur.
Choć odszedłeś gdzieś bez śladu,
ale czuję Cię wśród znaków.
W szumie drzew, w cichym śnie
nadal jesteś częścią mnie.

ღ

Co tam u Ciebie
wśród tych błyszczących gwiazd?
Odkąd Cię nie ma ze mną
życie straciło blask.
Czy tam, gdzie jesteś teraz
też rano wstaje świt?
U mnie każdy poranek
przynosi słone łzy.

Dziękuję za każdą chwilę,
dziękuję za nasz czas.
I choć nie opadnie
mej tęsknoty kurz,
wiem to na pewno
Tyś mój Anioł Stróż.

Gdzieś tam czekasz
po tamtej stronie dnia,
w blasku, który nie zna cienia, nie zna zła.
Jeszcze chwila, jeszcze krok i będę tam,
choć dziś idę dalej, naprzód całkiem sama.
W sercu Twoje imię,
jak światło, co nie gaśnie,
a Ty - gdzieś tam czekasz,
gdzieś tam jesteś ... wiem.

ღ

Niebo dziś niżej —
jakby chciało posłuchać modlitwy.
Świat przygasa w listopadzie,
a ja zapalam Ci światło.

Chciałabym byś wrócił,
i wiedział, że droga wciąż jasna,
że pamięć o Tobie
nigdy się nie kończy.

Wierzę, że gdzieś tam jesteś,
gdzie światło nie gaśnie,
gdzie spokój ma Twój głos,
a czas już nic nie zabiera.

I kiedyś —
gdy skończą się dni,
i ostatnia świeca spłonie —
spotkam Cię znów,
bez bólu, bez pożegnań,
po prostu: w domu.
ღ

Michał…
Dziś znów palę świeczkę dla Ciebie.
Nie po to, byś ją zobaczył,
lecz byś wiedział, że pamiętam.

Świat idzie dalej,
a ja wciąż czasem stoję w miejscu,
tam, gdzie byłeś —
gdzie śmiałeś się tak, że milknął ból.

Byłeś moim wszystkim.
Miłością, przyjacielem, spokojem i burzą.
I choć nie mogę Cię dotknąć,
to czuję Cię w każdej chwili ciszy.

Zaduszki przypominają o przemijaniu,
a Ty przypominasz mi, że miłość nie mija.
Bo nawet śmierć nie umie Cię zabrać z mojego serca.
ღ

Byłeś moim światłem, gdy gasł dzień,
ciszą, co koiła każdy lęk,
uśmiechem w smutku, tchem nadziei,
gdy życie bolało — Ty wciąż byłeś.

Czas zabrał Cię, lecz nie do końca,
bo w sercu ciągle słyszę Twój śmiech.
W snach przychodzisz tak jak dawniej,
i mówisz: „Nie płacz, jestem tu, gdzie spokój jest.”

Nie ma już Ciebie w dotyku dłoni,
lecz jesteś w każdym oddechu dnia.
W zapachu deszczu, w blasku słońca,
w tym, co najczystsze — tam trwasz Ty.

Tęsknię bez końca, choć wiem, że gdzieś
czuwasz nade mną, jak dawniej, z góry.
I jeśli niebo ma swoje drzwi,
to wiem, że za nimi czekasz Ty.

ღ

Minęły lata, a wciąż słyszę Twój głos,
jak echo wiatru między drzewami,
jak śmiech, co wraca w cichą noc,
gdy serce płacze wspomnieniami.

Nie ma Cię tu, a jednak trwasz,
w blasku poranka, w szumie deszczu,
w każdej modlitwie, którą niosę w świat,
i w łzie, co spływa po mym sercu.

Czas leczy rany, tak mówią ludzie,
lecz tęsknota nie zna kalendarzy.
Bo gdy się kogoś tak kochało,
to on w nas żyje — nie w marzeniu, lecz w pamięci.

Więc śpij spokojnie, Michałku kochany,
a jeśli dusze mogą się spotkać,
niech w moim śnie znów staniesz przede mną,
choć na chwilę — jak dawniej, z uśmiechem...

ღ

Cisza wypełnia mój dom
Twoje zdjęcie patrzy wciąż tak samo.
Siedzę i liczę te dni
Odkąd zabrakło Cię tu rano.
Każdy oddech jest jak cień
Bez Ciebie nie ma już mnie,
W pustych ulicach słyszę Twój szept
Jak echo, co nie chce zniknąć.

Nie umiem bez Ciebie żyć,
Nie umiem bez Ciebie oddychać.
Każdy mój dzień bez Ciebie
Jak noc bez gwiazd.
Nie umiem bez Ciebie trwać,
Nie umiem bez Ciebie zasypiać.
Ty jesteś tlenem, którego mi brak.
ღ