..........()
........ (,) 
........╒▒╕...
........╘═╛...

♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
DLA CIEBIE ANIOŁKU...NA DZIEŃ
WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH *****
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
Bólem i cierpieniem...
zapalam znicz....
znicz wiecznej pamięci...
A CICHY SZEPT MODLITWY...NIECH OTULI TWOJE SERCE...
SPOCZYWAJ W POKOJU WIECZNEJ CISZY...

1.LISTOPAD 2016

✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿
żona Stanisława Kurek,
córka K i F Ryndak,
bliska Władysławy Kurek
✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿




ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ڿڰۣڿ❀❤❀⋰⋰✿ڿڰۣڿ-ڰۣڿ✿ڿڰۣڿ-ڰۣڿ✿⋰⋰
ڿڰۣڿ …..............…,•’``’•,•’``’•,
...........…...…’•,`’•,*,•’`,•’
..............……....`’•,,•’`
…...…,•’``’•,•’``’•, ŚWIATEŁKO
…...…’•,`’•,*,•’`,•’
...……....`’•,,•’` PAMIĘCI„

W zadumie i modlitwie..[*]

...(*)...

Kamienne anioły
z rozpostartymi skrzydłami
w cmentarnej ciszy
trwają
głowy z kamienia nisko
pochylają ,
czuwając
nad snem tych którzy odeszli
przed nami
utuliła ich litościwie ziemia
a my płomieniem zniczy
ciemności nocy
oświetlamy
pomost miedzy niebem a ziemią
stwarzamy
wspomnieniem ,słowami modlitwy
świat żywych łączymy
ze zmarłymi
kamienne anioły
przypominają : memento mori
nam wszystkim…

Zostawiam cichy szept modlitwy i wierną pamięć…
Na ten smutny czas
[**]

W przeddzień Twojego święta Michałku najjaśniejsze światełko dla Ciebie...

Takie ciche, ciche święto,
Rozjarzone świeczkami,
Dzień, w którym serce pozdrawia,
Pamięta
Tych, co rozstali się z nami.

Święto rozsnute mgliście
Nad jesiennym, zadumanym światem,
Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą,
Zmiotą z grobu zeschłe liście,
Położą kwiatek.

Na ten smutny okres zapalam gorące światełko dziękuję za zapalanie światełek mojemu Tacie ja zawsze pamiętam....

córka Eugeniusza M

Kobieta na cmentarzu
Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Najjaśniejsze światełka mojej pamięci dla ciebie Michale