'A Ty - Aniele na ramieniu,
Trzymaj ze mną ,gdy sie gubię.
Kiedy wątpię - pilnuj mnie.
Kiedy dygot serca budzi mnie
o świcie,
Kiedy marzeń sieć, na strzępy
życie rwie,
Bądż jak światło w tym tunelu-
- prowadż mnie."

Niech Twój Anioł Cię prowadzi***

...Pamiętajmy o tych, co od nas odeszli,byli pośród nas,
z nami czas dzielili,
i chociaż dzisiaj ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o nich,
niech żyją w pamięci,
bądźmy bogatsi o ich obcowanie,
nasza wędrówka w zaświaty
mniej straszna,
gdy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Ci co w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas,
ze swoich zaświatów,
natkną nas myślą
doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość
o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu
ich spoczynku,
zapalmy znicze, by uczcić spotkanie,
chociaż nie wiemy,
co dla nich to znaczy,
nam się odświeży życia wspominanie...

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

'Czasem nagle smutniejesz,
To jakby dnia ubywa.
I nie wiem jak Ci pomóc,
Więc tylko proszę wybacz.
Czasem łzy w Twoich oczach
Na krótką chwilę goszczą,
I nie wiem czy coś mówić
I nawet nie wiem po co.
Czasem nagle smutniejesz..."

Spoczywaj w ciszy***

Pomiędzy nami wciąż mieszkają Ci,o których Pamięć troskliwie dbamy.I choć Ich nie ma,nie umierają,radości wielcy wszystkim życzliwi tacy zostają....(*)(*)(*)

"Gwiazdy skaczą jak polne koniki,
Niebo radosne nad nami,
Nie straćmy z oczu tej szachownicy,
Bóg z ręki swe gwiazdy karmi.
Czasem wygładzi im ramiona,
By łatwiej wpadać w nie było.
Czasem przypomni w środku nocy
Ślady dzieciństwa - pierwszą miłość.
A może gwiazdy te są nasze
I Bóg zapomniał o nich całkiem?
Więc tylko czekać nam uparcie,
Że wkrotce gwiezdny grad
się zacznie
I będzie spadać nam do stóp,
A my zaczniemy po nich chodzić...
Warto doczekać takiej chwili,
Po gwiezdnym polu wiecznie gonić.
I tarzać się w tym gwiezdnym pyle
I zbierać wszystkie do koszyka
I nie oszaleć od tych gwiazd,
Lecz tylko wszystkie je przywitać."

**********************

Ostatnia droga....spojrzenie ku ziemi.Bóg wzywa już do Nieba.Czas,by się rozstać.Żal jest odchodzić...Niedane było zostać.Dusza pofrunęła wysoko,zostawiając nam wspomnienia....(*)(*)(*)

...Ci którzy są już w krainie ciszy
odchodząc kiedyś od nas ciałem
zostali duszą co wszystko słyszy
opiekując się nami przez dni całe
Oni przekroczyli już życia próg
ten najwyższy który i nas czeka
albowiem o tym postanowił Bóg
że taki jest życia kres człowieka...

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)