Trzeba przeżyć ból - by opisać cierpienie.
Trzeba dotknąć nieba - by rozkosz zapisać.
Trzeba stracić nadzieję - by cenić złudzenia.
Trzeba przeżyć wczoraj - by obudzić się dzisiaj.
Trzeba najpierw zgubić - żeby zacząć szukać.
Trzeba być samemu - by cenić we dwoje.
Trzeba zamknąć drzwi - żeby ktoś zapukał.
Trzeba się zapytać - by ktoś wskazał drogę.
Trzeba poznać brutalność - by docenić tkliwość.
Trzeba przestać bywać - by znów odczuć bycie.
Trzeba przeżyć romans - by rozpoznać miłość.
Trzeba najpierw umrzeć - by rozpocząć życie...
Spoczywaj w pokoju wiecznym
(*)(*)(*)

Na ławeczce pod gruszą przysiadam
przy bliskich...
Powracają we wspomnieniach do mnie...
na chwilę.
Znów mnie uśmiechem ciepłym witają...
A może karcą i dobre rady dają?
A ja patrzę na swych ukochanych i najbliższych...
Wspominam ich oczy,włosy ,dłonie...
Ich głos powraca do serca mego,
Serca miłością przepełnionego
-do Moich...do najbliższych...

Czasem odchodzą nasze anioły
I nagle w miejscu staje czas
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz
Spoczywaj w pokoju(*)(*)(*)

.....................)
....................(,)
...................[__]
...................[__]
...................[__]
.................(____)
((_,»*—*«,_)) ((_,»*—*«,_))

Niech Aniołwie zawiodą Cię do raju,
a gdy tam przybędziesz, niech
przyjmą Cie meczennicy i wprowadzą
Cię do krainy życia wiecznego.
Spoczywaj w pokoju wiecznym
(*)(*)(*)

Wiara i nadzieja są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy.

[ Jan Paweł II ]

Jesteś Cieniem...
Jesteś wspomnieniem...
Bądż w smutku pocieszeniem..
Dla swoich, dla najbliższych...

Czasami są takie dni a nawet miesiące
kiedy myśli bywają smutne
a serce wciąż płaczące

Spoczywaj w pokoju (*)(*)(*)